469 
werd den 5 den Dec. 1856, aan het IJ nabij Spaarndam ge- 
schoten. 
DE KLUITEN. RECURVIROSTRA. 
De Kluiten zijn vooral gekenschetst door hunnen bek, 
die lang, zwak, afgeplat, puntig, sabel vormig 
e n opwaarts gekromd is. Hun romp heeft ongeveer 
de grootte van dien een er duif. Zij zijn hoog op de 
Poot en, en hebben vier tamelijk korte teenen, van 
Welke de drie voorteenen door uitgesnedene 
Zwemvliezen vereenigd zijn. De staart is tamelijk 
kort, en weinig afgerond. De vleugels zijn puntig, 
en reiken tot aan het einde van den staart. Hun- 
ne kleuren bieden volgens de sekse, den leeftijd en het jaar- 
getijde weinig of geen verschil. Zij leven aan binneuwateren 
langs de zeekust, nestelen op den grond, voeden zich met 
wormen en insekten , die zij op ondiepe plaatsen in het 
Water zoeken , vliegen goed en zwemmen ook. Zij kunnen zich 
dij sterken wind moeijelijk staande houden. 
In Europa en ook in ons land wordt slechts eene soort 
v an dit geslacht aangetroffen. 
Eene andere, aan den Kluit aansluittende, s001 di s de Stelt- 
kluit, Himantopus candïdus, Bonnaterre of rvfipes, Bechst. of 
rri elanopterus, Meyer. Zij onderscheidt zich van den Kluit door 
cenen regten snavel , door hoogere , roode pooten , door het ont- 
breken van eencn achterteen, en nog meer puntige vleugels. Deze 
