475 
Zij voeden zich met wormen , allerlei waterinsékten en wa- 
terplanten. Ofschoon zij in den wilden staat schuw zijn, 
borden zij in de gevangenschap weldra zeer tam, en eten 
alsdan brood , aardappels , groenten , zelfs granen en vleesch. 
In sommige streken, b. v. aan het Vierwaldstadter-meer, waar 
zij in groote menigte voorkomen, zijn zij nagenoeg halve 
huisdieren geworden , en men ziet haar in tuinen , gezellig, 
°P schuins opklimmende boomstammen slapen. Haar loktoon 
ls kort en afgebroken, maar wanneer zij hem bij nachttijd 
°p den trek doet hooren , zamenhangend als het blaffen van 
e en hondje. In den paartijd vechten zij als hanen. Het uit 
hiezen gemaakte nest rust tusschen het riet op het water, 
°f is somtijds aan den oever zelf bevestigd: het bevat 7 tot 
ja somtijds tot 15 grijsachtig gele, met zwarte en bruine 
dippen en vlekjes bedekte eijeren. 
DE WATERHOENDEREN. GALLINÜLA. 
Hg Waterhoenderen zijn Koeten met teenen zonder 
Zwemvliezen. Van onze Europeesche soorten heeft slechts 
'^ue soort (het Waterhoentje) eene voorhoofdsplaat. 
Men kan bij dit geslacht verscheidene ondergeslachten 
innemen. Een dezer, dat der Purperkoeten, ( Porphy - 
? '*°) is in ons werelddeel tot de meest zuidelijke gedeelten 
beperkt, voor het overige over de heete gewesten der ge- 
hele oude wereld verbreid. De Purperkoeten hebben even 
de Koeten den bek op het voorhoofd schildvormig ver- 
