546 
Behalve de ook in ons land voorkomende soorten, heeft 
men in ons werelddeel nog de volgenden waargenomen. 
Ams spectabïlis , Linn. Eenigzins verwant met Anas mol- 
lissima; maar pooten en bek rood; de bek korter, het voor- 
hoofd hoog, steil en aan de zijden met eene naakte roode 
huid , die door eenen zwarten vederzoom omgeven wordt ; bo- 
venkop en nek licht groenaehtig grijs; aan de keel eene hoe- 
kige zwarte streep, de krop vaal bruinachtig okergeel, en 
de schoudervederen zwart. Broedt in Siberië, Groenland en 
het noordelijke Scandinavië. Komt in den winter somtijds 
tot aan de zuidoevers der Oostzee, tot Denemarken en En- 
geland. 
Ams dispar, Sfarrmann of Anas Stelleri , Pallas. Ver- 
breiding als bij de voorgaande. Somtijds tot Denemarken 
afdwalend. Eenigzins met Anas mollissima verwant; maar 
niet grooter dan onze Wilde eend. Keel en achterhals 
zwart. Overige gedeelten van den kop tot ver in den nek 
wit. Aan het achterhoofd eene zeegroene vlek en achter 
deze aan weerszijde een zwart, dwars vlekje. Krop en borst 
roestkleurig. Bug-, slag- en staartpennen zwart. Dekvederen 
van den vleugel wit. De binnenste kleine slagpennen zeis- 
vormig verlengd als bij Auas spectabilis en mollissima. 
Anas perspicilldla , Linn. Sluit zich ten naaste aan Anas 
fusca aan. Is even groot, maar de bek rood en aan de 
grondhelft sterk opgezwollen. Geheel zwart, behalve eene 
groote witte vlek op de kruin, en eeue nog grootere aan den 
nek. Wijfje geheel bruin. Bewoont de Noordkust van Noord- 
