556 
Staartpennen zwartachtig. Buitenste schoudervederen een wei- 
nig verlengd, wit, maar de buitenrand zwart. Hals en on- 
derdeelen wit. 
Wijfie: Kop en voorhals roodgeelbruin. Achterhals, borst 
en buik wit. Krop graauw. Boven deeleu zwartachtig bruin. 
Vleugels als bij het mannetje in het prachtkleed, maar min- 
der zwart, het wit minder zuiver en de middendekvederen 
zwart met witte punten. 
Eerste kleed en het mannetje na de ruijing ongeveer als 
het wijfje. 
De Brilduiker heeft ongeveer dezelfde verbreiding als de 
Zwarte zeeëend. Hij nestelt op Ijsland, in het koude Rus- 
land, in geheel Scandinavië, enkel zelfs in Achter-Pommeren , 
en gaat in den winter zuidelijk tot Klein-Azië en Japan. 
Aan onze kust en ook op de binnenwateren is hij op den trek 
en zelfs in den winter dikwijls zeer algemeen, en veelal nog 
menigvuldiger dan de Zwarte zeeëend. Hij keert gewoonlijk 
in April naar zijn zomerverblijf terug. Hij broedt het liefst 
in boschachtige streken en maakt zijn nest in holle boomen , 
dikwijls op eene aanzienlijke hoogte van den grond. De 
inwoners dezer streken bevestigen tot dit einde broedkast- 
jes op de boomen, waarvan zoowel zij als de beide groote 
Zaagbekken gretig gebruik maken. De moeder brengt de 
jongen uit het nest, door ze onder den omgekrulden hals 
aan de borst te drukken en met hen van de hoogte naar 
het water te vliegen. 
