592 
wortel is van voren met schilden bekleed; de drie 
voorteenen zijn door groote zwemvliezen vereenigd, maar de 
vrije achterteeu is klein en tamelijk hoog geplaatst. Hare 
vleugels bedekken den staart geheel, die tamelijk kort, 
aan het einde als af gehakt, en zeer zelden een weinig 
gevorkt of wig vormig is. De kop is groot en rondachtig. De 
bek, die ongeveer de lengte van den kop heeft, is zijde- 
lings zamengedrukt, van voren haakvormig afwaarts 
gekromd, en de onderkaak hier als schuins ni- 
gehakt. De neusgaten zijn spleetv orraig, ruim en 
zonder tusschenschot. Sommige soorten bereiken de 
grootte eener zware Eend; anderen evenaren in dit opzigt, 
hoogstens eene Tortelduif. De jongen zijn anders gekleurd 
dan de ouden; maar er is uiterlijk geen ander onderscheid 
tusschen beide seksen waar te nemen, dan dat de mannet- 
jes een weinig grooter zijn dan de wijfjes. Hun stemgeluid 
is gerekt, en somtijds klagend. Zij vliegen uitstekend en 
zwemmen ook vrijwillig en goed, maar duiken niet, en 
stooten ook niet op haren buit. Zij voeden zich met dier- 
lijke stoffen, nestelen op den grond, en hare ovale eijeren 
zijn veelal van groote vlekken voorzien. Zij zijn over alle 
werelddeelen verbreid, ontbreken echter in de heete lucht- 
streken op vele plaatsen, of zijn hier zeldzamer, en worden 
in de gematigde en koude streken van het zuidelijk halfrond 
gedeeltelijk door de Albatrossen en Stormvogels vervangen. 
Men kan deze vogels in twee groote onderafdeelingen , 
die der Zeemeeuwen en die der Kapmeeuwen brengen. 
