613 
St. cantiaca. Eijeren grooter dan kippeneijeren , en geel- of 
bruinachtig wit, met graauwe en zwartbruine vlekken en 
stippen. 
De Lach-ieeatwaluw. §terna angllca. 
Montagu, Orn., Dict., Suppk, ad vocem Tem gull-billed . — 
Temm., II, 744; IV, 460. — Naum., pl. 249. — Gould, 
pl. 416. 
Geheele lengte 14". Vleugels 12". Staart: bui- 
tenpennen 4<y ' ; binnenpennen 3|". 
Bek zwaï’t , bij de joDgen bruin. Oogen bruin. Pooten 
zwartachtig. 
Kennel ij k aan harenkrach tigen, korten, zwar- 
ten bek, en weinig gevorkten staart. 
Kleur der vederen als bij St. cantiaca; maar de groote 
slagpennen donkerder; bij de jongen de kop veel minder 
zwart gevlekt, en de vlekken van den rug bleeker en ros- 
achtig. 
Bewoont hier en daar, maar in het algemeen in kleinen 
getale, rivieren en kusten van het warme en gematigde 
Europa: b. v. Hongarijë, Beijeren, Denemarken, waar zij 
aan vele plaatsen nestelt. Schijnt niet in Scandinavië voor 
te komen. Bij ons slechts eenige malen waargenomen. Komt 
in het begin van Mei en vertrekt tegen het einde van 
Augustus. Overwintert in Afrika; komt voor het overige 
ook in de meeste streken van dit werelddeel , en in Azië 
tot op de Sunda-eilanden voor. Nestelt aan vlakke en steen- 
