33 
REIS van CONSTANTINOPEl 
zwaïigheden \ erzeld ging , en dat men , om dc poolshoogte te vinden , ook nog ré- 
kenen moeit, oordeelde het béter te zijn bij de oude gewoonte te blijven. & 
De fchipper, zijn fchrijver en zijne Ruimheden fpraken vrij wél ItaliSanfch, 
De fchipper was niet alleen te Venetië en in andere havens van Italië, maar 
zelfs ook eens te Weenen geweeit. De Roomfchcatholijken hadden hem al zo 
veele ongerijmdheden van de andere Chrifienen verhaald, als de Sunniten van 
andere mohammedaanfche feöen plegen te vertellen. Ik vraagde hem eens of 
men in de landen van den Sultün nog Heidenen ontmoette ? en hij antwoordde • 
van dezelve* zijn er veelen in Duitfchland en Hongarië, men noemt ze aldaar 
Lutheraanen, zij wéten niets noch van god noch van zijnen Profeet enz. In 
het redentwiften over den godsdienit betoonde hij zig als een waare Mohamme- 
daan. Een van ons gezelfchap wilde hem van de waarheid van den chriftlijken 
godsdienit overréden; doch de fchrijver Rond dadelijk op en zeide, dat diegee- 
nen, welken behalvcn god nog andere góden Relden, oflen en ézels waren, 
cn ging aanRonds de deur uit. Dc goede man gaf ons daardoor eene vermaning, 
eenen legeujken te laten geloven, dat zijn godsdienfl de befle zij , zo lang als hij 
er zelve niet [aan twijfelt. It ag ttc het raijn beroep niet tc zijn Profe[yten te 
maken. Doch als ik naderhand verftand ige Mohammedaanen wégens de -ron- 
den van hunnen godsdienR ondervraagde, verhaalde ik hun zomtijds ook ver- 
fcheidene grondflelhngen van het ChriRendo m , zonder te beweren , dat zij bé- 
ér Wcti en dan de Ieerfleïzels, welken in den koran voorgedragen worden en 
niemand nam het mij ooit kwalijk. - 5 
, D f f. m ^ Ide fch ^ vcr bekleedde op het fchip ook de plaats eens lm fan. Na- 
. ™ ff tot het gebed voorbereid, dat is, volgens zékere 
regelen zig gewaflthen hebben, ipreid de Imdm zijn tapijt vooraan, en wel zo 
dat hij het aangezigt naar Mékke wend. Al de anderen , voornaamen en gerin’ 
gen naafl malkanderen, fpreiden hunne tapijten of Hddenagterdenzelven, indien 
mogehjk, op eene wijze, dat zij zijne bewé gingen zien kunnen, zonder hunne aan- 
gezigten van den kant naar Mékke aftewenden. Als nu de Lndm bi j hct be “ 
van het gebed zijne duimen agter de ooren fleekt, ten téken dat hij z me ge 
dagten van alle waereldliike zaakpn on-, , . . J - gc 
JKC zaruen aftrekt, en alleen tot god ngt, doen al de 
medebiddenden hetzelfde. Wernt mi „ , , ••• n ai GC 
P hij zig op de kmen , en met het aangezigt 
ter 
