39 
tot ALEXANDRIE. 
ter aarde , zo volgen de anderen hem daarin na. Roept de Imdm onder het pré- 
velen van het gebed: Allah akbar ; (oon is groot!) zo herhalen zij zulks insge- 
1 yks» Kortom, de Imdm is bij de Mohammedaanen diegeen in eene vergadc- 
ring, naarwien al de overigen zig in het gebed rïgten. Dewijl ik eerft niemv- 
lings onder de Mohammedaanen gekomen was, vreesde ik hun ergernis te °-évcn 
indien ik bij hun gebed tegenwoordig bleef. Doch zij fchamen zig hunner de* 
moedigheid en pfegtigheden niet , met dewelken zij gód aanbidden , daarom la- 
ten zij zig ook in ’t geheel niet door de tegenwoordigheid van vreemde geloofs- 
belijders in hunne aandagt Horen. Toen ik naderhand in het huis des Gouverneurs 
te Sues was , en bij de aankomlt des Imams , wanneer zig allen tot het gebed 
bereidden , vertrekken wilde , zeide de Gouverneur zelve dat ik blijven kon. 
Alleen het gemeen onder de Mohammedaanen duld niet gaern een’ ChriHen in 
de moské, vooral ten tijde van het gebed. Enkele Mohammedaanen ziet men 
zeer dikwils bidden. Zij gaan niet altijd naar eene moské , of eene vergadering 
alwaar zig een Imdm bevind, maar doen hun gebed ter plaatze waar zij zig op 
den beltcmden tijd bevinden , al ware het ook in het openbaar op de Hraat. Dus 
bad ook over dag ieder een op ons fchip, als hij tijd had en aandagtig was. Alléén 
bet avondgebed, naamlijk zodra de zon is ondergegaan, word eenpariglijk en met 
alle pittigheden verrigt. Bij het eindigen van hetzelve riepen allen luidkeels : 
gód géve ons eene gelukkige reis. 
Wij hadden de groote kajuit met eene lange en finalle kammin de breedte over 
het fchip voor ons alléén gehuurd, en konden dus van de Turken geheel afge- 
zonden! zijn, wanneer hun gezelichap ons verveelde: Boven onze kamer was 
eene andere, insgelijks in de breedte over het fchip, voor de voornaame flavin- 
nen , dat is zulken, die reeds naar de gebruiken der aanzienlijke Turkinnen eene 
opvoeding genoten hadden. De fchipper en zijne Huurlieden hadden hunne 
plaats boven de onze, en voor de kajuit der vrouwspeifoonen. De kooplieden 
en andere paffagiers zaten gantfche dagen op de plaats van het verdek wellT 
een ieder voor zig gehuurd had. De gemeens flavinnen moellen zig in eenen 
hoek onder het verdek behelpen, en de Haven konden voor zig zelven nkJ 
zoeken , daar zij anderen met m den weg waren. Voor ’t overige wierden zii 
zeer wel onderhouden ; want dewijl zij in Egipte zouden verkogt worden , wa< 
het van het belang van hunne meefters, dat zij frifch en gezond ter markt gebragt 
wier- 
