I 
\ 
54- REIS van ALEXANDRij? 
r K tchM 5 i D f ^ aare poolshoogte Is 3 r 24'. Ten nld. 
van Kalen id op eenen heuvel is een oude wagttoren, van welken de heer bau 
REnfeind het gezigt der Rad, op de VI tafel , aftékende. Niet ver van hier 
hij een dorp Abu manddr is eene flerkebogt van den Nijl, aan dewelke men nog dit 
jaar meer dan 20 marmeren zuilen uit het zand gegraven, «n naar Kahira gevoerd 
had De Europeers , die te Raichfd wonen , meenden op deze plaats de legging der 
Rad Campus weérgevonden te hebben. Vanhier zou , volgens de overlevering 
der Egiptenaaren , een groote tak des Nijls naar het weRen door de kleine zee 
op de X tafel getékend, gegaan, en bij Abukfr zigin de zee geftort hebben f*) • 
maar deze vloed is door zeer fijn zand, welk in dezen oord zeer ménigvuldigis ’ 
en zig ligt door den wind laat drijven , geheellijk verRopt. 
Te Rafchïd woont een franfche en een venétiaanfche conful, als ook eenige 
europifche kooplieden , om het vervoeren der waaren hunner natiën tuflehen 
Kdhira en Alexandrie te bezorgen. Wij hadden hier onzen intrek bij de Fran- 
ciskaanen. De inwoners dezer Rad worden wégens hunne vriendlijkheid jegens 
ae Europeers zoer geroemd, en men kon zig alzo uit dien hoofde hier langer 
ophouden, dan in andere egiprifche Réden , alwaar de Europeers, gelijk bekend 
is, in geen gioote agting zijn ; doch wij fpoedden ons om naar Ivahira te ko- 
men. _ Wij vertrokken reeds den 6^n Novbr. met een ander klein fchip van 
Rafchïd , en kwamen denzeifden dag nog tot Mmtübes , alwaar wij wégens téacn- 
wmd aan wal moeRen gaan leggen. ö 
Den 7 de n Novbr. kwamen wij tégen den avond aan het vlek Deirüt. Dewijl 
de wind Ril was , en ik hier van de inwoners niets had te vrezen , Relde ik mf- 
nen quadrant aanRonds aan land, en vond de poolshoogte dezer plaats , door 
middel eener fterre in de middaglijn , 31 0 - 13'. Ik beproefde naderhand nog ver- 
fchei- 
(*') Hier was veelligt de arm de* Nijls door welken de Heer van breit end ach in het iaar 
.1483 van ^Rafchïd naar Abukir, of de Vorft radzivil honderd jaaren daarna van Kébira naar 
. exan ne icisde. Egter kunnen zij ook door den arm gegaan zijn, welke den Nijl, vohen* 
de Relanm pa, le Sieur c hanger , nog tot hédentoe met het meir bij Abukir verëenig’t. Mis- 
fchien heb ik dien arm niet gezien, wijl ik hem in donker voorbij gezeild ben, of wijlxno- 
geiijk een eiland mij in den weg geweeil is. 
