15 
tot CONSTANTINOPEL. 
waarnémmge en verder de verbétering van den uurwijzer. Deze waarnemingen 
gaven mij den fchijnbaaren uitgang van den laatften rand van venus uit de zonne- 
fchijf, op den waaren tijd van $> h ' 3'. 53". onder de poolshoogte 40°. 6 '. en een 
weinig ten ooften, doch niet ver van de middaglijn der ftad Marfeillè. 
Wij bereikten den I 4 den Junij het eiland Malta, en gingen aldaar in de groo- 
te haven, genoegzaam in de ftad, voor anker leggen; want de hoofdftadop dit ei- 
land beftaat , gelijk men weet, uit verfcheidcne kleine ftéden, welken gedeeltelijk 
door zeeboezems , die éven zo veele veilige havens zijn , beiloten worden. De 
ftad heeft van dezen kant een voortrefiijk aanzien. De huizen , welken alhier 
naar de oofterfchc wijze van boven plat gebouwd zijn , leggen aan fteile hoog- 
ten , en niet alleen zijn de huizen van gehouwen fteenen , maar de uitge- 
ftrekte veftingwerken zijn ook van dezelfde ftof gebouwd, of in rotzen uit- 
gehouwen. De rots, waarüit het eiland beftaat, is egter van zulk een’ weeken 
kalkfteen , dat men ze haaft met al zo weinig moeite kan bearbeiden als hout; en , 
wijl het den Orden aan geen geld en goede bouwkunftenaars ontbreekt, is het ook 
niet te verwonderen , dat men op dit eiland in ’t algemeen veele pragtige kerken en 
paleizen vindt (*). De voornaamfte kerk op Malta is de voortreflijke St. Johannes- 
kerk. Deze word niet alleen door alle Grootmeefters rijklijk befchonken en met 
hunne fraije graftomben vercierd , maar men zeide mij ook , dat een gedeelte 
van den buit , welken de Orde maakt , aan dezelve vervalt. Door deze en andere 
inkomften heeft men hier een’ ongelooflijken fchat verzameld. Onder het menig- 
vuldig goud-en zilverwerk van groot gewigt, als beelden, lugters enz. ziet men 
hier eene lichtkroon met de ketting van zuiver goud die 500,000 maltéfche daal- 
ders zou gekoft hebben. Onder de rijkdommen , welken in de néven-kapellen 
be- 
(*) In detl maltéfchen kalkfteen vind men veele verfteende fchelpen en flakken, 011 de ZO gg« 
naamde flangentongen , welken de Natuurkundigen voor vifchtanden houden. Insgelijks de zo. 
genaamde flangenöogen, welken de goudfméden alhier in ringen, of wel in zuiver gewerkte gou- 
den kétens inzetten en zeer veel aan vreemdelingen verkopen. Deze flangentongen en oogen 
zouden een bewijs'zijn, dat de Apoftel paulus de vergiftige dieren van Malta verdréven hebbe. 
Miffchien egter kunnen de flangen op dezen dorren rotsagtigen grond niet léven. Men vind ook 
zonder twijfel nog wel andere kleine eilanden, waar nooit een heilige geweeft is, en op dewel- 
ien men desniettégenftaande geen flangen aantrefu 
j 
1 
