TOT cgnstantinopel 
5 
Mijne vier reisgenooten hadden in den beginne veel moeten üitftaan van de 
zeeziekte. Maar niemand van hun begeerde het fchip te verlaten dan de heer 
van haven , wiens natuur zig in ’t geheel niet aan de zee kon gewennen. Wijl 
het oorlogfchip Marfèille mocll aandoen , hield hij om verlof aan bij den Koning , 
om zijne reis van Koppenhage tot daartoe te land te doen , en dit verkregen heb- 
bende, verliet hij het fchip den I7 den Febr. Niemand van ons allen had minder 
réden zig over de zeereis te beklagen, dan ik; want nooit, zelfs niet bij den 
hévigften ftorm , heb ik iets van de eigenlijk zogenaamde zeeziekte befpeurd. 
Voor het overige gaf ik mij ten vollen over aan de voorzienigheid des allerhoog- 
sten, en alzo ik op de bekwaamheid van onze zeeofficiers en matroozen fkiat kon 
maken , ging ik telkens bij ftormweeder geruft te bed , terwijl, dezen bij wind , 
régen, en koude, voor de behoudenis van het fchip moeften waken. 
Den i9 dcn Febr. tégen den avond verlieten wij voor de derdemaal de reede 
van Helfingeur , in de vaftc hoop , dat de voordélige wind voortaan beftendig 
zou zijn. Maar nauwlijks waren wij voorbij Skagen gekomen, of de wind keerde 
weer naar het weften , en noodzaakte ons in het Kattegat terug te kéren. Den 
22 ft en des middags waren de Kullen of het voorgebergte Kuil , i* mijl van ons ten 
ooften 6°. zuidlijk. De poolshoogte van ons fchip was 56°. w'. en dus de poolshoogte 
van dit voorgebergte 56°. 1 9'. T égen.den avond lagen wij voor Helfingeur ten anker. 
Wij hadden nu zedert ons vertrek uit Koppenhage reeds 450 duitfche mijlen 
gezeild , en egter op onze reis naar de middelandfchc zee nog niet meer dan 5 mijlen 
kunnen vorderen. Een bewijs hoe weinig een zeeman in deze noordlijke ge- 
weften , alwaar de winden niet zo beftendig waijen als onder de keerkringen , 
den tijd vooraf bepalen kan , wanneer hij zijne reis zal kunnen afleggen , en met 
hoe veele gevaaren de zeereizen zomtijds verknogt zijn. 
Wij waren over onze derde terugkomft niet weinig verdrietig; doch wij had- 
den wel dra réden ons gelukkig tc , dat wij in ccnc naven waren ; want er 
ontftond aanftonds den volgenden dag een zo verfchriklijke ftorm, dat, hoewel 
wij nabij land waren , en hetzelve ons nog eenigzins voor den wind dekte , wij 
nogthans genoodzaakt waren raa en ftengen te ftrijken, opdat het fchip zo 
weinig mogelijk aan den wind mogt bloot gefteld zijn. De wind floeg de golven 
met zulk een geweld tégen het fchip, dat wij deszelfs bewéging tot hiertoe nauw- 
lijks in de noordzee fterker ondervonden hadden, en wij waren reeds voorné- 
A 3 mens 
