102 
BESCHRIJVING der STEDEN KAHIRA , BULAK, 
„ met die veragting zullen behandeld worden , die zij zo billijk verdienen.” Daar 
ik niet weet, wat de engelfche geleerden kan bewegen, zulk een beflisfend von- 
nis over alle reizigers te vellen , en Dr. shaw , wiens groote verdienften ieder 
een buiten dat zal willen erkennen , als het ware tot hun opperhoofd te verkla- 
ren ; zo kan ik mij over deze uitfpraak niet inlaten. Alleen zal ik aanmerken , 
dat men zéker geen reisbefchrijvingen geheel vrij van feilen , en geen reizigers 
zonder vooroordeel zal vinden, en dat dus elk het verftandigfte zal handelen, 
wanneer hij zijn gevoelen niet te halftarrig verdédigt. Men zal hem voorzéker 
te eenigen tijde regt doen. Misfchien kan men van de Jooden en Copten in 
Egipte veele narigten van de legging der oude Réden dezes lands bekomen. Doch 
weinige Europeërs zullen zig zo ver willen vernéderen, dat zij de vriendfchap 
dezer lieden zouden zoeken , en , wanneer hunne vraagen door den eerften , 
dien zij aantreffen , niet volkomen beantwoord worden , zig de moeite géven 
bij meer anderen naarvraag te doen , en uit hunne dikwils fabelagtige berigten , 
het befte te verzamelen. Ik zelve heb mij in Egipte van deze gelégenheid niet 
bediend , doch béveelze egter toekomenden reizigeren aan. 
BESCHRIJVING der STEDEN KAHIRA, BULAK, 
M AS R EL ATIK en DSJISE. 
D e landftreek van Kahira is in de Iaatfte iroo jaaren, te wéten in den tijd 
waarin de Mohammedaanen heeren van Egipte geweeft zijn, en ftéden 
verwoeft, of verwaarloosd, en geheel nieuwen in derzelver plaats gebouwd heb- 
ben, zeer veel veranderd. Zij veroverden kort na hunne aankomft in Egipte 
door de verraderij van mokaukas eene ftad Mafr. Het fchijnt dat men wégens 
de legging dezer ftad nog twijfelagtig is , ten minften bewéren de uitgevers der 
algetneene waereldhiftorie dat het het beroemde Memphis geweeft zij. Maar 
mokaukas nam , volgens de berigten der oofterfche fchrijvers , met een groot ge- 
deelte van zijne bezetting de wijk op een eiland in den Nijl, en de Grieken, 
die bij hem waren, namen hunnen weg naar den oever op de andere zijde, en 
ver- 
/ 
