18a LICHAAMSOEFENINGEN Eü TIJDVERDRIJF 
de kléding en de gewoonten der Europeëren er gemeenlijk op de befpotlijkfte 
wijze in voorgefteld worden. 
Onder de kleine kunftenaars , welken op de ftraaten te Kahira hcrömlopcn , 
zag ik er eenen meteene fteenen zogenaamde kwakzalvers- bron , (Fms intermit- 
tem) die op zékeren tijd vliet , dan ophoud , vervolgens weer begint te lopen. 
Wijl hij de gefteldheid van zijn werktuig kende, beval hij het water te lopen of 
optehouden, naar dat de omftandigheden het verëifchten , en hiervoor gaf hem het 
volk eene kleinigheid, waarvan hij , hoewel kommerlijk , léven kon. Een an- 
der wierp ftof in een’ pot met water, en nam het er droog weer uit. Een an- 
der had een’ béker met twee bodems en één dekzel. In den bovenften had 
hij een eij , en in den onderhen twee kuikens. Na een lang gefprek en veele 
gochelarijën blies hij op een’ grooten kinkhoorn , nam eerft het dekzel weg , en 
toonde het eij. Nadat hij verfcheidene andere poetzen gemaakt had , nam hij 
den bovenften béker met het dekzel weg , en toonde de herfchepping van het 
eij in twee kuikens. Met twee andere békers , in welks bovenften zand , en in 
den onderhen voeder voor de hoenders was, maakte hij naderhand dezelfde 
gochelarijën. Deze lieden tronen het gemeen het geld wel uit de beurs , doch 
zij begeren geen hetaimg vnnv ; ;r, mnm- n-piipn ïmt- aan ceu’ lederen , of hij hun 
na het eindigen van het Ipel iets wil betalen of niet. 
De aapen verfchaffen ook eenigen menfehen in Egipte den koft. Dezen zijn 
allen van die foort, welken men in Vemen met menigte in de wouden in het 
wild ziet Jopen, omdat dezelven het beft gefchikt zijn om iets te léren. De eige- 
naar van zulk een dier heeft er gemeenlijk ook anderen, als een’ ézel, eene geit, 
eenen hond, die allen hunne kunften moeten doen. Anderen laten Hangen dans- 
fen. Dit zal ménig eenen , die de natuurlijke neiging dezer dieren niet kent , 
ongelooflijk voorkomen; maar zékere foorten van flangen fchijnen de muziek te 
beminnen, zij heffen den kop inde hoogte, als zij eene trom horen (* ), en 
deze hunne natuurlijke neiging van het bovendeel huns lijfs inde hoogte te heffen 
en eenige draijingen te maken , noemt men danffen. Even zo gemaklijk is 
het 
[(*) Zie shaws II. D. bl. i74 .] 
