197 
oudheden in egipte, 
perfooncn of gebeurdniffen zullen voordellen. Dit is, geloof ik, uit de meefte 
opfcl. iftcn , welken men thans vind , volkomen blijkbaar. In het meergemelde 
opfchrift op de kift bij Kalld el kabfch ziet men drie zulke figuuren , en boven 
dezelven eenige kleinere tékens. De laatften noem ik het beeldfpraakig fchrift, 
en ik vermoede, dat dezen de groote figuuren verklaren. Uit deze tafel bemerkt 
men verders, dat de Egiptenaars hunne fchrijftékens, indien ikze zo noemen 
mag, beide regt en verkeerd gefchréven hebben, bijvoorbeeld de vogels en der- 
gelijken welken op de ééne zijde regts zien, houden op de andere zijde den kop 
links. Ook is t merkwaerdig, dat eenige regtftandige lijnen malkand’ren bijna 
gelijk zijn, behalven dat de figuuren op gemelde wijze verkeerd ftaan. Men 
zou derhalve» fchier vermoeden , dat de oude Egiptenaars verfeheidene opfchrif- 
ten van denzelfden inhoud op éénen fteen gehouwen hebben , opdat het ééne 
leesbaar mogt blijven, ingeval het andere befchadigd wierde. Doch ik lévere 
den geleerden hier de afbeelding van de geheele zijde dezer kift, en laat het aan 
hun , dezelve te verklaren. 
Opdat men juift ook niet denke, dat het mij niet veel moeite gekoft hebbe,, 
zo veele beeldichriften te verzamelen als ik hier lévere , zal ik kortlijk de zwa- 
righeden aantonen, welken ik bij de tekening dezer tafel ontmoet heb. Ik oordeel- 
de zulk eenen arbeid in gezelfchap eens mohammedaanfehen geleerden op de 
veiligfte wijze te kunnen ondernémen , en reed met eenen Mulla naar Kalld el 
kabfch. Dewijl de kift aan een’ weg ftaat,. welke geftadig door veele lieden be- 
treden word , had ik ras eene menigte aanfehouwers , doch geen één zeide mij 
een onvertogen woord , zij verwonderden zig veelmeer over de nieuwsgierig- 
heid der Europeëren, voornaamlijk daarover, dat ik alle figuuren juift zo naté- 
kenen kon , als zij op de kift ftonden , en dat enkel met een ftokje (potlood) 
zonder het in den inkt te dopen. Nauwlijks had ik het vierde gedeelte van het 
opfchrift afgedaan , of er kwam een Saradsj. Deze lieden zijn laage ge- 
regtsdienaars der Beijs , die zig in tégenwoordigheid van het gemeen gaern een 
groot aanzien willen géven , vooral wanneer zij eenen Jood of Chriften honen 
kunnen; want dezen durven geen Mohammedaan weêröm befchimpen of ftaan ; 
al worden zij van hem mishandeld. Ik weet niet, of deze faradsj in deze kwar- 
tieren order houden moeft, en niet dulden kon, dat zig zo veel volk verzameld 
D d 3 haft 
