EN DEN 
BERG S I N A I. *°9 
® 1 
venen veel zuidlijkeren weg genomen, dan de onze was. In deze fb-eek hadden 
de Arabiers de kleine karavanen van Kahira eenige reizen veröntruft , en hier 
hadden zij den dag te voren van den Emir hadsj in naam van de regering te Ka- 
hira verzekering ontvangen, dat zij niets zouden te vrezen hebben, wanneer 
zij met hunne kameelen weêr naar Kahira kwamen. 
Den ooftea Augs. braken wij des morgens om één uur weêr op, en kwamen 
van Taja in 4 uuren 45 minuuten aan een geheel vervallen klein turkfeh ka- 
fteel Adsjerüd of Akrüd, alwaar men drinkbaar water vind, en waarvan men al- 
zo zeggen kan, dat het voor degeenen die van Kahira komen , aan ’t einde der 
woeftijne, (4 bock van moses XXX. 6.) maar voor die van Sués komen, voor- 
aan de woeftijne ligt, (2 boek van moses XIII. 20.) (”)• De karavanen, wel- 
ken van Kahira naar den berg Sinaï of naar Mekka reizen, gaan van Adsjerüd 
nog verder naar ’t ooften om het uiterfte punt der roode zee , maar wij keerden 
ons om C 2 boek van moses XIV. 2. ) en reisden meer zuidwaard (een weinig 
naar ’t Z. O.) en kwamen na drie uuren tot aan Bir Sués. Hier zijn twee die- 
pe putten , uit welken het water in léderen emmers , of veeleer zakken , door 
menfehen handen geput word. Doch het is zeer liegt, en voor menfehen al- 
leen te nauwernood drinkbaar. Om deze putten is een hooge en fteike muur 
met eene fterk met ijzer beflagenc deur, die men van binnen fluit, wanneer zig 
vijandlijke Arabiers in deze ftreek vertonen. Den arabifchen zeeboezem had- 
den wij van Adsjerüd aften ooften, en wij konden dus niet meer naar deszelfs 
andere zijde komen, zonder het water te palieren, indien wij niet naai- het noor- 
den om den zeeboezem trekken wilden. Van Bir Sués moeften wij nog een uur 
reizen tot aan de ftad Sués. Volgens mijne rekening heeft men dus : 
r*) PiETRO de Li . a vADLE merkt aan , van dit kafteel , in Zijnen XI brief bl. 252. Le Jon du 
17 Dec. iöts tuur cbemtSams un peil dm', la mit pour tacher de camper au pied des mumliet 
d'un chamu appellé Agirud que les Turcs ont bit t depuis qnelques annies pour la Sureté du chemin, 
Ü? pour la cenfervation aun grand puits plein d'eau qui eft en ce deftroit, et dont belon fait men • 
t ion fans parler du chateau, farceque de Jon tems » h’y en avoit print. Om den gemelden put lé- 
geren zi fi de pelgrims nog tegenwoordig bij Adsjerüd. Maar of er thans nog eene turkfche be- 
zetting 2i j W eet ik niet zéker. Ik zag alleen op den affland van | mijl het ten decle vervallen 
kalled , en den minaré op de moské. Pococic, een der opmerkzaamHe reizigers, merkt aan, 
dat hier in ’t j aar 1739 nog eene bezetting was-. ^ ^ 
