E N DEN 
BERG SINAI. 
221 
ne mening bevind zig pharaö , d;c de kinderen Ifraëls vervolgde en in de roo- 
de zee omkwam, inden afgrond die het heet wateren den zwaveldamp uit het ge- 
melde bad opgeeft ; en , naar men zegt, is niet alleen het bad naar dezen pharaö 
benoemd , maar ook een gedeelte van den arabifchen zeeboezem , ’t welk men 
nog tegenwoordig Birket Faraün noemt, en dat in zékere jaargetijden zeer 
onftuimig is. 
Aan de ooilzijde van den zeeboezem is de kuil van Sues af tot aan Dsjabbel 
Hammam Faratin gelijk, uitgezonderd de kleine heuvels , welken men bier en 
daar ziet. Maar aan de weftzijde vind men groote gebergten , en tuffchen de- 
zen maai- twee groote dalen, naamlijk het ééne tégenover de vlakte Etti, en het 
andere tégenover Girondel. Eenige geleerden hebben willen beweren , dat de 
kinderen Ifraëls door het eerfte , anderen, dat zij doorliet tweede dal gekomen, 
en daar regt door de zee gegaan zijn. Geen van beide gevoelens komt mij 
waarfchijnlijk voor , gelijk in de befchrijving van Arabië reeds aangemerkt is. 
Want hoewel de zee naar het noorden van Birket Faraün flegts fmal fchijnt te 
zijn , komtze mij nogthans te breed en te diep voor, dan dat moses de kinde- 
ren Ifraëls daar door de zee geleid zou hebben. 
Een van onze Schechs was op de gantfche reis 'Reeds nors , en wilde ons op 
geen ééne vraag regt antwoorden. Dezen voerde de heer van haven agter 
eenen berg, om mij dus tijd te laten de breedte der zee te méten. Ik ftelde in 
allen fpoed mijn aftrolabium op , Rak de lanciën van onze Arabiers in de aarde , 
mat de grondlijn door fchréden , en kreeg ook den behoorlijken hoek , voordat 
de Schech weer terug kwam, en de lanciën omwierp. Deze méting gaf mij de 
breedte van Birket Faraün bij Hammam Faraün, bijna 5 duitfche mijlen, doch 
zij is niet nauwkeurig genoeg. Mijne grondlijn was te klein voor zulk een’ groo- 
ten afftand, en de omftandigheden lieten mij niet toe, eene groot’re te némen. 
Mijne waarnemingen over ebb’ en vloed in dezen oord vind men reeds in de be- 
fchrijving van Arabië bladz. 401. De Arabiers wilden mij hiertoe den behoor- 
lijken tijd ook niet laten; zij fpoedden zig wéér naar onze kalle terug, en wij 
moeiten hen volgen. 
Wij gingen door een fmal en diep dal, dat enkel door het geweld van ’t re- 
genwater in de rots van kalkiteen 'cheeri uitgefpoeld te zijn, dan noord-, dan 
°oit-, zuid- of weitwaard, en légerden ons bij Ufaitu , waar onze bedienden en 
Gg 3 ara- 
