222 
REIS van KAHIRA naar SUES 
arabifche reisgenooten reeds op ons wagtten. Deze wadi Ufaitu was omtrent 
eene mijl ten Z, O. van ons laatRe nagtléger. Men vind hier veele palmboo- 
men, doch liegt water. Des namiddags reisden wij Z. Z. O. ééne mijl, en O. 
Z. O. | mijl tot opeenen berg Tal, digt bij denwelken men water vind. Daarna 
nog jinijl omtrent Z. Z. O., \ mijl O. Z. O., } mijl naar ’tooRen, en légerden 
ons in eene vlakte El humr, niet ver van een’ berg, dien men mij Etti noem- 
de. Dit nagtléger was dus van dat van den vorigen dag 4J mijl, en van Sués 
14! mijl afgelegen. 
Een uur voordat wij ons légerden, verwijderden zig eenigen van het gezel- 
fchap naar de nooidzijde van den weg om zout te halen. Wij begeerden ook 
derwaard te gaan ; maar dewijl wij gelreellijk onder het bevel van onze Schechs 
Ronden, die het zo wel voor overtollig hielden ons kleine bijreizen te laten 
doen, als de europnche voerlieden, wanneer de reiziger eerft onder weg befluit 
omwegen te nemen, moeiten wij ons te vréde houden met het berigt, dat daar 
zout uit een’ berg gehouwen wierd. Van Sués tot hier beftaan de bergen mee- 
flendeels uit kalkltecn. Verder ooRwaard vond ik eene reeks bergen vol vuur- 
fteenen, en verflecningcn van dezelfde foort van ichelpvilichen, die men thans 
nog lévende in den arabifche zeeboezem vind. Alsdan word de rots harder en 
zwarter , hier en daar ziet men ook granitaders , en dezen némen toe , hoe meer 
men den berg Sinaï nadert. 
3en io‘- iLI - Sept. vonden het onze Arabiers goed, 5 uuren voor zonneönder- 
gang optebréken. Ik kon dus de firekking van den weg óp geen andere wiize 
waarnemen , dan naar den Rand der Rerren , en dienvolgens gingen wij omtrent 
O. Z. O. en 2 \ mijl. Wij légerden ons aanflonds na zonneöpgang in de vlakte 
Warjan onder eene kleine rots, in dewelke veele Grieken, op hunne bedevaart- 
reizen naar den berg Sinaï , hunne naamen gegraveerd hebben. Deze rots té- 
kende ik om haare bijzondere figuur bij mijne terugreis op de XLIII plaat Nasi# 
is de woe: plaats van eenige Bedouinen van dit geweR. Onze-ghafir van den 
ftamLeghat liet dezen Arabieren door onze knegts. Welken water haalden, zij- 
ne aankom 11 wéten; derhalvén kwamen vcrfchcidcne vrienden hem bezoeken- 
En dewijl dezen op koffij moeRen onthaald worden, konden wij niet voor één 
uur na den middag opbréken. Onze dagreis was ook fchielijk geëindigd ; want 
wij gingen door veele kromten , die , indien de weg eene regte lijn ware , om- 
trent 
/ 
