J 
22 6 REIS van KAHIRA naar SUES 
gevonden te hebben. Op deze wandeling ontdekte .ik eenc eenige flegte tent ag- 
ter eenen heuvel, en vond in dezelve de vrouw en de zutler van onzen Schech» 
welken bézig waren koorn met een’ kleinen handmolen te malen, en brood te 
bakken. De gemeene arabifche vrouwen in dorpen zijn niet zo bezorgd om zig te 
bedekken , wanneer zij bijgeval een’ vrecmd’ling zien naderen; doch ééne van 
deze twee kwam mij buiten de tent met bedekten aangezigte te gemoet, enbragt 
mij wat gomme. Miflchien dat zij zulks deed , om een béter gefchenk in de 
plaats te bekomen ; want zij weigerde geenzins , eene kleinigheid, welke ik haar 
aanbood , aantenémen. Doch mogelijk verëifcht de gewoonte bij de Arabiers, 
dat zij eenen vreemd ling altijd met een gefchenk te gemoet komen. Op eene 
andeic plaats ontmoette ik een kleinen jongen , zijnde de zoon van onzen Schech, 
bij de geiten. Hij was reeds onderrigt, dat zijn vader mij in de woeftiine bege- 
leidde. Ik was lang met hem in gefprek, en bewonderde zijne ernfthaftigheid 
en vrijpoftige antwoorden. Hoewel ik nog zeer liegt arabifch fprak , en hij waar- 
schijnlijk nooit iemand van eene vreemde natie gezien had, maakte hem dit eg- 
ter gantfeh niet befchroomd, gelijk de boerenkinderen anders gemeenlijk zijn. 
Hij nodigde mij méde naar zijn huis , om fchoon koud water te gaan drinken , 
dat eèrft dien dag uit de bron gefchept was, en dit gefchiedde met zulk eene gul- 
heid, dat ik het hem niet zou afgeflagen hebben, indien het niet reeds te laat 
geweeft ware. De Arabiers hebben een’ eigen naam voor eene tent, naamlijk 
Cheime. Ik bemerkte nogthans, dat de Arabiers dezer ftreck ze altijd hun huis, 
naamlijk Beit noemden. 
Den riden Septb., des morgens vroeg, réden de heer van haven en ik, in 
gezelfchap van eenige Arabiers , allen wel gewapend , als hadden wij eenen vij- 
and te vrezen gehad , door kromme wégen naar ’t zuidöoftcn tot aan den voet 
van den zogenaamden Dsjabbel el Mokatteb. Deze is zo Heil en hoog, dat wij 
onze kameelen benéden aan den berg moeiten laten Haan , en wel iz uur toebren- 
gen om er op tc klimmen. Nadat wij dezen moeilijken berg beklommen had- 
den , meenden wij eindelijk de opfchriften aan dc rotzen zelven te vinden. Doch 
wij waren niet weinig verwonderd, als wij hier midden in de woeltijne, op zulk 
eenen hoogen , en naar deze zijde zo lleilen berg , een pragtig egiptifch kerkhof 
zagen, want dus zal el k Europeer het zelve no. men , fchoon hij geen begraaf- 
plaats van dien aart in Egiptc gevonden heeft , waar de meelte oudheden van 
tijd 
