2, 3 o REIS VAN KAHIRA naar SUES 
Dezen zijn zeer flegt , gelijk men hij P op de L. tafel ziet. Ondertiiffchen kan 
men van lieden, die in dit geweft zédert duizend en meer jaaren gewoond heb- 
ben , niet veel béters verwagten. 
Volgens de befchrijving , welke men van eenen anderen Dsjabbel el mokat- 
teb, die men zegt, in dit geweft te zijn, en dien wij eigenlijk zogten, ge- 
maakt heeft, geloofden wij ten minfteneene volle maand nodig te hebben, alleen 
om de opfchriften , die men daar vind, aftefchrijven , doch hier waren wij in 
éénen dag met ons werk klaar. Dewijl evenwel de fchépen nog niet zo fchie- 
lilk van Sués vertrokken, befloten wij cerft nog eene reis naar den berg Sinax 
te doen. Wij reisden den I2 dcn Septb. aan de noordzijde van den hiervoor be- 
fchréven berg voorbij. Het land wierd ftceds meer en meer bergagtig, en, na- 
dat wij omtrent twee uuren op weg geweeft waren , toonde men ons den berg 
Sinaï , of veeleer den Dsjabbel Mufa naar ’t Z. O. ten Z. Hier was eene be- 
graafplaats der Arabieren , wordende zomtijds lijken eenige dagreizen ver her- 
waard gebragt. Naderhand reisden wij door een effen dal Chamêle-, dat aan bei- 
de zijden zeer fteile zandfteengebergten , en zo ik mij wél herïnnere , ook hier 
Cl! daar granitacJcra Leeft. De Weg tot LlCt ging naar hr+ O. ten Z. , Omtrent 
duitfche mijl. Des namiddags gingen wij door het dal Debur , en door het 
dal Barak ; in het laatfte hielden wij ruftplaats bij eenen berg Et mdn. In deze 
ftreek zagen wij twee begraafplaatzen van dewelken de ééne, waarveele fteenen 
opde graven opgehoopt waren , reeds veele eeuwen oud moet zijn. Daarna had- 
den wij een’ ongemaklijken weg over eenen berg, en kwamen toen in het 
dal Ifraitu , daar wij zeer goed water vonden. Des avonds légerden wij ons in 
het dal Génne , alwaar omtrent een halfuur van hetzelve , ook goed water was. 
De weg , dien wij ’s namiddags afgeleid hadden , was omt -ent mijl naar ’t 
Z. O. dus onze gebeele dagreis sl mijl, en onze afftand van Sués 03 mijlen- 
De gezigten van bergen en dalen kunnen eenen geleerden zeer onverfchillig 
zijn. Om evenwel eene proef te géven , dat men in de woeftijne zomtijds ook 
fraije uitzigten heeft; zo tékende ik op mijne terugreis nog een gezigt in het 
dal Ifraitu op de XLIII plaat. In dit dal was het, waar ons eene voornaams 
arabifche mevrouw met een’ bediende ontmoette, doch die ziguk eerbied voor 
de Schechs die ons begeleidden , van den weg verwijderde , van haaren kameel 
ft «eg , en ons te voet voorbij ging, gelijk in de befchrijving van Arabië bladz* 
4 * 
