231 
EN D e n B E R G S I N A I. 
48 aangemerkt is. Een ander vrouwsperfoon , die, zo als de arabifche’ fraije 
fcx te Kahira en te Sués, geheel en al bedekt was, en ons op een’ engendoor- 
togt in het dal Génne te voet tégen kwam , plaatfle zig zo lang ter zijde den weg 
met het aangezigt van ons afgekeerd, tot dat wij voorbij geréden waren. Toen 
kwam mij de gefchiednis van thamar te binnen. Maar als ik haar den vréde 
Wenfchte , en mijne arabifche begeleiders uit dit mijn gedrag bemerkten, dat ik 
een vreemd’ling in hunne gebruiken was , onderrigtten zij mij , dat deze vrouw 
üit ontzag voor vreemde mansperfoonen ons den rug toegekcerd had , en dat ik 
haar, volgens hunne gebruiken, niet had moeten groeten. 
De woonplaats van onzen ghafir van Beni Saiid was in het dal Faran , niet 
Ver van den weg naar den berg Sinaï. Hij wilde nu ook niet zo ver in dewoe- 
ftijne gekomen zijn zonder zijne familie gezien te hebben, en reed nu met een 
dromedaris voorüit. Wij volgden hem den I3 len Septb. i| mijl Z. Z. O. door 
het dal Ertdme. Deze oord is dus 24* mijl van Sués af. Hier verlieten wij den 
Weg naar den berg Sinaï, en trokken eene goede halve mijl naar ’t wetten , 
Voorbij den berg Sirbal, tot digt bij de woning of tenten van onzen Schech. 
De Arabiers floegen daar on« ny toom on . pr Heten ons in de een- 
zaamheid uitruften, wijl zij ondertufichen hunne vrienden in de omliggende ftreek 
in de dadelboomgaarden bezogten. Ik hoorde , dat men daar nog overblijfzels 
Van eene oude ftad vind, en had groote begeerte, dezelven te zien. Doch als de 
Arabiers dit bemerkten, gingen zij van ons weg, zonder mij er het geringfte 
berigt van tc géven. Het léger van onzen Schech beftond uit 9 of 10 tenten. 
Wij zagen hier eene groote ménigte geiten, veele kameelcn, eenige ézels en 
Weinige hoenders en honden. 
Wij waren dus in het vermaarde dal Pharan arab. Wadi Farm, eene ftreek 
lands dezer woeftijne, die haaren naam zédert moses tijd niet veranderd heeft, 
liet begint, volgens de berigten der Arabieren , vau ’t O. ten N., eene halve 
dagreis ver van de plaats daar wij ons léger hadden, en eindigt eene dagreis ver- 
der naar ’t W. ten Z. aan den arabifchen zeeboezem. De bergen , welken dit 
dal van beide zijden befluiten , zijn zeer fteil, aan de plaats daar wij waren , van 
Zandfteen, en hier en daar met rood en zwart gefpikkeld grof granit vermengd. 
In dit jaargetij (Septbr.) was het droog, doch na eenen lang aanhoudenden ré- 
Een ftroomt het water van de omliggende gebergten zodanig in hetzelve, dat 
de 
