234 REIS van KAHXRA naar SUES 
in de woeffijne uitgaat , is hij* Rerker gewapend. Alsdan hangt hij zijnen fabel 
aan eenen riem over den regten fchouder, aan de linke zijde, indien hij ge- 
wend is de regte hand te gebruiken; eenige weinigen die links zijn, hangen 
den fabel aan de regte zijde. Hij draagt gemeenlijk ook een’ fnaphaan met & ee- 
ne lont, en dan hangt de kruithoorn aan de zijde daar de fabel niet is. De pa- 
troontafch is om het lijf gegefpt. Maar , fchoon zij fchietgeweer hebben , ont- 
breekt het hun meefial aan kruit en lood. Te paerde cn op hunne kamee- 
len hebben zij altijd lanciën, en die te voet gaan hebben zomtijds ook zulk een 
geweer, maar het is korter. Boogen, pijlen, en flingers heb ik bij de Arabiers 
niet gezien. 
Wij hadden dezen dag ook een bezoek van Arabiers, die ons frilfe geelc da- 
dels bragten, doch zij waren in dit jaargetij nog nauwlijks tot rijpheid gekomen. 
Tégen den avond kwamen onze ghafirs weer terug. Wij braken den 14^11 Septb. 
des morgens op, en gingen eene goede halve mijl, op denzelfden weg dien wij 
gekomen waren, tot op den weg die naar den berg Sinaï loopt. Naderhand reis- 
den wij in eene vlakte , die men nog wadi Faran noemde, twee duitfche mijlen 
Z. O. tot aan den voet van dpn Drjiïhbr>l Afr*Ju, Van. hier gingen wij i- 
mijl verder Z. O. dit gebergte op , door Regte wégen, en légerden ons des t 
vonds 27 j duitfche mijl van Sués, bij eenen Reen van omtrent 16 voet midde- 
ls- Deze was naar mijn oordeel in het midden van één geborRen; de Ara- 
biers meenden, dat moses hem met een zwaerd in ééns zo kunfb'g doorgefnéden 
had. Op dit gebergte troffen wij verfcheidene bronnen aan, en, daar ik in zo 
langen tijd in Egipte en in de (treek van Sués geen goed bronwater gezien had, 
fmaakte mij het koud water uit dezelven veel heerlijker dan de koRlijkfle wijn 
in Europa. 
Ik zag dezen dag verfcheidene opfchriften met geheel onbekende letters en 
fchreef er op mijne terugreis eenigen van af, gelijk men op de XLIX tafel ziet 
A. B. C. waren op groote ruwe Reenen, en D. op de rots zelve gegraveerd, 
of ingeflagen. De rots digt aan den weg is op zommige plaatzen zeer fteil, en 
het water, welk hier na eenen Rerken régen affiort, heeft hier en daar de rots 
zelve , of de afgebrokene Rukken uitgehold. 
Den i5<3en Septb. moeRen wij op den DsjaLbel Mufa nog maar i{ mijl afleg- 
gen naar t Z. O. tot aan het klooRer St. catharina. Dit klooRer ligt dus, 
naai* 
