*35 
E N D E 
berg sinal 
naar mijne rekening, a8J duitfche mijlen van Sués. Men ziet de ligging van 
hetzelve op de XLIV. plaat. De grond, waarop het kloofter ftaat, is zeer af- 
hellende, hij is naamlijk aan de zuidweftzijde veel hooger dan aan de ooftzijde. 
Het voornaamfte gebouw is omtrent 60 dubbelde fchréden lang, en 55 van de- 
ze fchréden breed, en voor het grootfte gedeelte van gehouwene fteenen opge- 
bouwd, 'een arbeid , welke zo ver in de woeftijne veel geld en moeite moet ge- 
keft hebben. Vóór aan dit hoofdgebouw is een ander klein gebouw van gerin- 
ger’ arbeid. In hetzelve is de eenigfte deur van het kloofter, en deze is den 
meeften tijd nog toegemetzeld. Al hetgeen men in het kloofter inbrengen wi , 
het zij menfehen of lévensmiddelen , word met een touw, dat over eene rol 
loopt, tot op het dak om hoog gehaald. Digt vóór het kloofter is een groo* 
te tuin met de fchoonfte vrugtboomen , tot denwelken de Munniken, gelijk de 
Arabiers verzékerden, eenen gang onder den grond hebben. 
Geen vreemd’ling , ten minften geen Europcër , mag in dit kloofter gelaten 
worden, ten zij hij eenen brief médebrenge van den Bifichop van den berg Si- 
naï, die gemeenlijk te Kdhira zijn verblijf houd. Dit vernamen wij reeds m 
Famte Wij hadden dienaangaande met eten Freiaat gefproxeu , Joch hij was 
fehielijk naar Conftantinopel vertrokken, zonder dat wij er iets van gewaar 
wierden , en wij kregen derhalven geen fchrijvens van hem aan de Munniken a - 
hier. Egter hadden wij door den cngelfchen afgezant te Conftantinopol eenen 
brief van een’ afgezetten Patriarch bekomen , die voor drie jaaren in t kloofter 
geweeft , en eerft onlangs terug gekomen was , en wij twijfelden niet , of deze 
zou ons het verlof bezorgen , om in het kloofter te komen Wij moeftenlang 
wagten eer de Munniken iemand zonden, om met ons te fpreken. sei ein- 
delijk iemand kwam, en hoorde dat wij Europeërs waren , vraagde hij aanftonds 
naar eenen brief van den Bifichop. Dewijl wij mets van hem konden verto- 
nen, en de oorzaak er van te kennen gaven, doch den brief van den gewézen 
Patriarch wilden afgéven, duurde het weer een’ langen tijd, tot dat ons ge- 
zegd wierd, dat wij den brief door een klein gat in den muur zouden aangé- 
ven. 
Onderwijlen verzamelden zig veele Arabiers, die van de omliggende bergen 
gezien hadden, dat er vreemdelingen bij het kloofter aangekomen waren. Dezen 
zijn zeer laftige nabuuren voor de griekfche Munniken. Men zeide, dat zij 
li 2 zon > 
