EN DEN BERG SIN AL 
237 
Nadat de Munnikcn lang over ons beraadflagd hadden, wierd de brief ons 
einde! k ongeopend terug gegéven, met de ontfchuldiging, dat zij wel over- 
tuigd waren , dat de Patriarch dezen brief gefchréven had , doch dat zij denzel- 
Vcn niet konden openen , omdat er geen brief van den Bisfchop bij was , en dat 
zij zonder uitdruklijk bevel van den laatften niemand mogten binnen laten. Wij 
trokken daarop met onze Arabiers en kameelcn ruim j uurs terug, opdat er zig 
niet nog meer Arabiers bij het kloolter verzamelen, en de Munniken nog langer 
ontruflen mogten. Dezen zonden ons aanftonds naderhand een gefchenk van 
zeer koftlijke druiven uit hunnen tuin , die ons , na zulk eene lange reis door 
onbebouwde gewelten , heerlijk fmaakten. 
Schoon wij nu niet in het kloolter konden komen , wilde ik evenwel zo ver 
niet in de woeltijne gekomen zijn, zonder zelve den berg Sinaï beklommen te 
hebben. Ik gebruikte tot leidslieden de zulken die deze plaats wél kenden , en 
mij alle merkwaerdigheden konden aanwijzen. En, dewijl wij hier van zo veele 
inheemfehe Arabiers omringd waren, wilde ik onder dezen er éénen kiezen, die 
mij nog denzelfden dag op dien vermaarden berg brengen zoude. Maar onze 
ghafirs hielden mij op mee cle beloften , dat zij zei ven mij den volgenden dag 
alles tot mijn genoegen zouden tonen. Eenigen van de Arabiers , die zig bij 
onze kade verzameld , en gemerkt hadden , dat ik hen tot mijne leidslieden op 
den berg Sinaï némen wilde , krakeelden daarop hevig met onze ghafirs , wijl zij 
ook wat van ons dagten te verdienen. Doch , daar ik deze lieden niet kende , 
en voornaamlijk , wijl ik mij onze begeleiders niet tot vijanden durfde te maken, 
moeit ik mij naar de laatlten rigten. 
Den i6 den Sept. des morgens vroeg bragten onze ghafirs een’ perfoon vóór 
mij , dien zij Schech van den berg Sinaï noemden , doch eenige dagreizen met 
ons gekomen was, en ook vvcêr méde terug ging. Deze zou mij nu begelei- 
den , en een goed drinkgeld daarvoor ontvangen. Ik oordeelde het niet raad- 
zaam, veel daartégen intebrengen, om geen tijd nutteloos voorbij te laten gaan. 
Ik ging met dezen nieuwgekozen Schech en een’ onzer ghafirs uit ons léger weer 
naar 
in deze ftad een Griek geworden was, 
fchildeide» 
die hetzelfde gezigt zeer groot en fraai met olijverw 
Ii 3 
