24?/ REIS van KA H IRA naar SUES 
wil, zal men zékerlijk meer zorg aanwenden. Van dien aart fchijnen de fraai 
beschrevene grafPeenen op den hiervoor gemelden berg te zijn, insgelijks d^op- 
fchriften, welken ik naderhand op de rots te Perfopolis zag, en waarvan ik een 
affchrift léveren zal. De rots te Perfopolis is een harde Reen, dien men glad 
gemaakt heeft , aleer men er op fchreef , de régels Haan regt onder malkande- 
ren, en de letters zijn hier ook zeer duidelijk. 
Het opfchrift O. had de heer donati, een Italiaan, eenige maanden te 
voren in deze woefbjne afgefchréven , en den Biflchop van den berg Sinaï ge- 
géven. Ik heb hetrhier méde laten afdrukken, deels, wijl de daarin voorkomende 
letters zeer veel verfchilJen van die, welken ik in deze Preek gezien heb, deels, 
wijl de gemelde geleerde het geluk niet heeft mogen hebben, wéder naar Europa 
te komen , en zijne nagelatene papieren mogelijk nooit in druk zullen gegéven 
worden. 
Den 2 4 11x11 Sept, verwijderde ik mij van de karavane omtrent 5 mijlen zuid- 
waaid van Sués, en in de vlakte Etti, of, gelijk een ander ze noemde, Tuêrik , 
om de breedte van den arabilcfttu * c «hoezem te méten. Volgens mijne waar- 
néming en berekening is dezelve bijna 2 duitfehe mijlen ; maar de grondlijn 
was hier ook tekort, om de méting nauwkeurig te doen. Den gjften s € pt. 
kwamen wij te Sués terug, en vonden onzen reisgenoot, den heer bauren- 
teind , van zijne ziekte weêr genoegzaam hcrPeld. Onze ghafirs wien de 
ebb’ en vloed op den arabifchen zeeboezem niet onbekend kon zijn’, wijl hel 
een gedeelte hunner bezigheden was , den inwoneren te Sués water uit de bron 
Naba te brengen, hadden gezegd, dat wij tégenover de Pad miflehien een paar 
uuren zouden moeten vertoeven, indien wij den grooten omweg om het uiter- 
Pe einde van den zeeboezem niet némen, of in een boot overvaren wilden. 
Doch nademaal de vloed bij onze aankomft nog niet hoog geworden was , gin- 
gen wij ten noorden van Sués aanPonds door den arm des zeeboezems en over 
twee eilanden , de heer van haven en ik op dromedariffen , en de Arabiers te 
voet, naar de overblijfzels vanRolfum, welken, gelijk ook Sués, aan de wefl- 
zyde des zeeboezems liggen, Den voetgangeren kwam het water pas aan de 
knieën. 
Mij Raat niet voor, gelézen te hebben, dat ooit een Europeer bij Sués te 
voet dooi dc ioode zee gegaan zij. Mogelijk troffen zij hoog water aan als zij 
van 
