244 REIS VAN KAHIRA naar SUES 
op de XX. tafel onze reis van Kahira naar Sués ,op de XXIII. onzen weg naar 
den berg Sinaï, en op de XXIV. eene kaart van het uiterfte einde des arabi- 
fchen zeeboezems en van de ftad Sués. De beide eerften heb ik volgens de ge- 
maakte aanmerkingen op mijne reizen getékend. Dit was met geen groot ge- 
vaar verknogt , wijl ik in karavanen, en dus vrij zéker reisde. Om de Iaatftete 
ontwerpen , moeft ik mij alléén en fe voet ver van de ftad wagen , en als men 
in deze ftreek zwervende Arabiers aantreft, dan heeft men niet min der vrees 
van geplunderd te worden, dan midden in de woeftijne. Ik had veel moeite 
om een’ Arabier te vinden, die het wagen wilde mij te volgen, doch eindeliïk 
bewoog ik er een’ jong’ perfoon toe. Wij gingen den éénen dag van Sués de 
lijn F op de gemelde XXIV. tafel aan den zeekant naar ’t weften, in deméning 
van tot aan den voet van den berg Attdka te komen; maar de weg wierd mij te 
lang, ik ging noordwaard naar Bir Sués , en keerde van daar weer naar de ftad 
terug. Op een’ and’ren dag gingen wij van Sués om het uiterfte einde des zee- 
boezems, en met de Arabiers, die water uit de bron Naba gehaald hadden, in 
een boot weei naai de ftad. Afijn Ara bicu hm ztci bevreesd, zodra hij maar 
iemand van verre in ’t oog kreeg , doch het fcheen, dat die, welken wij voor 
vijanden hielden, niet minder bevreesd voor ons waren. Een van de Arabiers, 
die wij van verre zagen, fcheen op zijnen kameel hooger dan eene kerk in de 
vrije lugt te rijden. Dit was in het eerft eene zeer vreemde vertoning voor mij. 
Ondertuiïchen was enkel de ftraalbréking hiervan de oorzaak, hij reed zo wel 
op de aarde als andere menfehen. Ik zag naderhand in dorre geweften nog eenige 
reizen dergelijke verfchijningen, dus ftak er niets wonderbaars in. Kortom, ik 
kreeg de nodige aanmerkingen tot de kaart van het uiterfte einde des arabifchen 
zeeboezems, ten minften heb ik van dezen oord zéker meer gezien dan eenig 
ander Europeer. Op de LI. plaat vind men het gezigt der ftad Sués door den 
heer baurenfeind getékend. 
\ ERMiDs mij de arm des zeeboezems bij Sués, in vergelijking met den zeeboe- 
zem zelven, te fmal fcheen, dan dat god hem zou gekozen hebben, om er 
PHARAö met zijn gantfche heir in te doen omkomen , kwam ik gedurende mijn 
verblijf te Sués nog niet op de gedagten, dat de kinderen lftaëls veelligt bij Kol- 
fum door de ïoode zee gegaa n zijn, en verzuimde daarom het uur optemerken, 
waarin wij bij onze terugkomft van den berg Sinaï hier door de zee gingen. 
Maar, 
