247 
REIS van SUES tot DSJIDDA. 
naar het zuiden, doch den meeften tijd zoveel ooft waard, dat ik de zon op 'onzen 
wagtersgang gemaklijk in den middagcirkel zien kon, en als wij ankerden, lag 
het agterfte van het fchip, wégens de geftadige noordlijke winden, ook naar het 
zuiden. 
Ons fchip was zwaar geladen. In de onderfte en grootfte kajuit waren over 
de 40 wijven en flavinnen met haare kinderen. Vóór onze kamer had een rijke 
zwarte gefnéd ene zijn verblijf, die naar Medina gaan wilde, en, hetgeen. merk- 
waerdigls , zijn’ eigen’ harem had , gelijk andere voornaame Turken. Ieder der 
kooplieden had de plaats , welke hij boven op het verdek voor zig gehuurd had , 
rondom met kiften en pakken bezet, en alleen in het midden eene kleine ruim- 
te, om er huistehouden , zijne koflrij en pilau te koken , zijne pijp tabak te ro- 
ken, te zitten en te fiapen. Niet alleen dat het verdek gantfchmct waaren en 
menfchen opgepropt was, maar er waren ook veele groote’ Bojanen (waterkrui- 
ken) en andere ligte pakken, van buiten aan het fchip gebonden. Doordien 
deze fchépen jaarlijks niet meer dan ééne reis tuilchen Sués en Dsjidda doen, 
waren unzo 3 ooUo^ n allen geiend, daarbij hadden zij geen ruimte 
genoeg om te arbeiden. Als de zeilen moeten geftréken worden, word de raa 
neergelaten ; en wijl dematroozen, welken zommigen Grieken waren, alsdan 
zomtijds genoodzaakt waren over de pakken der kooplieden heen te lopen, ver- 
oorzaakte dit dikwils twiftingen met de reizigers. Onze Reis (Schipper) sceo- 
reïbe genoemd, was een koopman uit Kahira , en verftond de kunft van een 
fchip te regéren zeer weinig. Dit kwam het meeft op zijnen loots aan. Beiden 
hadden hunne plaats geheel vóór op het fchip , opdat zij zelven des te béter agt 
zouden kunnen géven, als er verborgene klippen nabij waren, ook geloofden zij 
veel bekwaamer en oplettender te zijn dan de europifche fchippers, wijl dezen 
altijd de ruime zee zoeken, zij intégendeel den weg van Sués tot Dsjidda nabij 
het land en tuftchen veele klippen konden vinden. De fcheepsbooten worden 
hier niet op het verdek gcplaatft, gelijk bij de Europeërs , maar men bind ze al- 
len agteraan. Ons fchip , welk zo groot was , dat het omtrent 40 tot 45 Huk- 
ken gefchut zou hebben kunnen voeren , had niet minder dan vier booten. Het 
grootfte van dezelven had een zeil op, de anderen wierden altijd gefleept, en in 
allen, uitgezonderd het kleinfte, waren paffagiers , paerden, fchaapen , en, zo 
als men zeide, ook eenige gemeene vrouwlieden, die den titel van Hadsjie van 
Mekka 
