254 
REIS van SUES tot DSJIDDA. 
fcbip nog op de golven zien dobberen. De fchipper had daarop het befluit geno- 
men , met zijne matroozen weer terug te héren ; doch dit was ook te grond ge- 
gaan , voor dat zij van land gekomen waren. De derde fchipper nam zijnen pligt 
beter waar. Als deze vreesde , dat zijne matroozen hem mogten ontlopen , liet 
hij bij de eerlte wanorder de touwen los , met dewelken de grootltenziiner boo- 
ten agteraan gefleept wielden. Dit bragt hem in den beginne in gevaar van door 
de paflagiers, die nu geen kans meer zagen om aan land te komen , neêrgehou- 
wen te worden. Doch , nadat hij hun kloekmoediglijk het blijkbaar gevaar voor- 
geftcld had, waarin bet fchip zonder een opperhoofd zijn zou, dat hij daarënté- 
gen hoopte, niet ilegts hun léven, maar ook hunne goederen te redden , indien 
zij hem en zijnen lieden maar plaats wilden laten om te werken, wierden zij 
n et alleen wcêi gciuft, maar beiloten ook zelven de handen méde aan het werk 
te daan. Het welk van dat gevolg was, dat zij hunne reis gelukkig vdbragten. 
Ons zou op onze reis van Rds Mohammed tot Haflani haait nog een grooteron- 
güuk overgekomen zijn, dan dat wij fchipbreuk hadden geléden. Door de on- 
voorzigtighcid der veele wijven in de benéden kajuit, die ons door haargeitadig 
kijven en fchreuwen niet weinig veröntruilten , geraakten, tot tweemaal toe, 
eenige Rukken lijnwaat in den brand, hetwelk het gantfche fchip in gevaar zou 
gebragt hebben, indien de vrouwlieden niet eene al zo goede keel gehad hadden 
om hulp te roepen , als om te kijven. Toen het vuur voor de tweedemaal uit- 
brak, fchénen de Mohammedaanen bevreesd te worden. De fchipper zond 
derhalven een’ onderofficier met een’ dugtigen knuppel in den harêm. Dit ver 
oorzaakte in het eerit een verfchriklijk muziek. Doch daarop volgde eene zo 
zagte Ailte , dat men dit vrouwvolk in de eerlte 24 uuren haalt in ’t geheel 
niet hoorde. 
VERMrns wij nu de bij de Turken zo fchroomlijke reis van Ras Mohammed 
tot Hallam gelukkig afgelegd hadden , zo was ook alles in volle vreugd. Aan* 
itonds wierden eenige kanonnen gelolt. Des avonds wierden de fchépèn over- 
a met Lmpen en lantaeins behangen, en tot iaat in den nagt hoorde men de 
vi eugdefchooten met finten en piltoolen, en het bij de oolterfche vrouwsper- 
foonen gewoonlijk vreugdegefchrei lu, /», /«, /«. De loots verwagtte nu voor 
zijnen grooten dienll een’ drinkpenning van al de paflagiers, en de matroozen 
xadden ooit gaern eene kleinigheid voor de groote moeite, dat zijdes nagts had- 
den 
