2 5 <5 REIS vak SUES TOT DSJIDDA. 
genoemd, en ankerden, nadat wij zédert ons vertrek van Tor geen één huis 
gezien hadden, bij de Rad Jambo. Deze Rad is bemuurd , en heeft van den 
waterkant geen onbillijk aanzien. De ingang in de haven is zeer nauw. Doch 
als men eens binnen dezelve is, ligt men zo veilig, dat men zelfs niet nodig 
heeft het anker uit te werpen. Wij maakten maar een touw van ons fchip vaft 
aan eenen Reen op eene fleile coraalbank, die ten tijde der ebbe nauwlijks on- 
der water was. 
De reizigers, welken aanRonds naar Medina wilden gaan, en dus ook de 
gefiiédene, van wien ik bladz. 247 gewaagd heb, verlieten alhier het fchip. 
Voor den laatften en voor andere aanzienlijke palfagiers wierd de floep van den 
fchipper gereed gemaakt. Een van ons gezeJfchap, die niet gezien had, dat dit 
boot onder ons heimlijk gemak lag , bevuilde hetzelve , waarover de knegts , 
die alles zuiver gewaflehen en reeds met tapijten belegd hadden , zeer verfloord 
waren. Tot ons geluk had men de agteloosheid der vrouwsperfoonen in de be- 
néden kajuit nog niet vergeten, en daarom geloofde men dat dezen het gedaan had- 
den , hoe zeer zij het ook ontkenden. Het heimlijk gemak der vrouwsperfoonen , 
en dat , waarvan wij ons bedienden , waren allernaafl malkanderen , en zo ruim , 
dat in elk 4 tot 5 perfoonen genoeg plaats vonden, doch wij moeflen een’ trap 
afklimmen. Ik was in het eerfl niet weinig verwonderd, als ik van zo digt bij 
vrouwsperfoonen hoorde fpréken. Ik was zo nieuwsgierig van naar eene opc- 
ning in het befchot te zoeken, en vond indedaad eene kleine reet. Tot op mijn 
vertrek van Sués had ik nog nauwlijks een ongedekt aangezigt van een moham- 
medaanfeh vrouwsperfoon gezien. Op deze reis zag ik meer. Des morgens 
vroeg zomtijds drie of vier naakte vrouwlieden, die zig wiesfehen en baad- 
den. 
Ik bleef hier aan boord, om eenige fterrenkimdige waarnémingen te maken, 
en de ligging dezer Rad zo goed ik konde, naar oogenfehijn, op de LVIII plaat 
aftetékenen. De heer baurenfeind tékende het gezigt van Jambo op de LlU 
plaat. Drie van ons gczelRhap gingen aan land. Ieder nam, gelijk de overige 
paflagiers, zijnen fabel, zonder te denken, dat hem hetzelve verdriet kon ver- 
001 zaken. Wijl mijne reisgenooten op dezelfde wijze als de Turken gekleed wa- 
ren , fprak een borger alhier eenigen tijd met hen als met wézendlijke Moham- 
medaanen. 
