'176 REIS van DSJIDDA tot LOHEIA 
den blooten hémel te flapen. Aan wandelen behoefde men op dit fchip niet te 
denken. Alles was vol, uitgezonderd eene kleine plaats naar vóór in het fchip, 
daar ons éten gekookt wierd, en de Arabiers hun brood bakten. Onze Artz 
verloor nog den eerften avond zijn zakhorologie tuflehen de fcheepsplanken , en 
de matten van rijzen , die men van binnen op de ribben van het fchip gelegd 
had, opdat de waaren niet zofchielijknat zouden worden, indien het fchip veelligt 
water mogt trekken. Er was geen hoop , hetzelve weerom te krijgen , voordat 
alles kon uitgepakt worden, en hiertoe was thans geen tijd. De heer cramer 
agtte zijn horologie dus reeds verloren, wijl hetgantfeh niet waarfchijnlijk was, 
dat er niet zo veel water door deze dunne planken zou dringen , dat het daar 
door bedorven wierde. Maar bij het ontfehépen te Loheia kreeg hij het ge- 
heel onbefchadigd wéder. De genaaide fchépen moeten zo ondigt niet zijn , als 
zij ons Europeëren in het eerft wel voorkomen. 
Wij hadden op onze reis tuflehen Sués en Dsjidda maar weinige Réden en 
dorpen aangetroffen , en zagen er ook geen mw tuüüicu Dsjidda en Vemen. 
Wijl pgrer in dit m Europa onbekend geweft de naamen van onbewoonde 
plaatzen zomtijds ook merkwaerdig kunnen zijn, zal ik nog vervolgens de eilan- 
den en ankerplaatzen , die wij op onze reis gezien hebben, onder die benamin- 
gen opgéven , welken mij bekend zijn geworden. Doch men moet zigvande 
ankerplaatzen alhier geen zo groot denkbeeld vormen, als van die tuffehen Su- 
és en Dsjidda; want hier worden al de plaatzen, daar wij met ons klein fchip 
konden ankeren, ankerplaatzen genoemd. Onze fchipper was in deze zee zelve 
een vreemdling, doch de loots was van Hodeida, en in dezen oord wél bekend. 
En van dezen heb ik de naamen van de volgende plaatzen bekomen. Hij was 
nog al goed vriend met mij , derhalven geloof ik niet , dat hij mij voorbedagt- 
lijk verkeerde naamen opgegéven heeft. 
Wij gingen den i4 den December 17Ó2 met een’ gunftigen wind onder zeil, en 
zagen dezen dag Abu Saad , het grootfte van vier eilanden digt bij Dsjidda. Ver- 
ders Rh el alm, dat is het voorgebergte, of veeleer de landtong al alm, Dsj ab- 
tei Hadda en Ras afwad. Regt tégenover het laatfte voorgebergte en aan de weft- 
zijde van den arabilchen zeeboezem is, zegt men, een voorgebergte, welk men 
Ras abud noemt. Verder zuidwaard wees men mij op de arabifche kult de klei- 
$e ankerplaatzen Sartirn , MalekSarüm , of Saam, en daarbij een’ berg Sdade. 
Té- 
