REIS VAN D S J I D D A tot L O H E I A. 
281 
hetwelk wij tot dus verre nog niet gezien hadden , ook dioegcn zommigen een- 
foort van mutzen van gcvlogtene groene palmbladen. Voor het oveiige had- 
den zij ook alleen een’ doek om de heupen, ’t welk hunne geheele kléding was. 
Ieder hunner had eene kleine lande in dc hand. Na wéderzijdfchen groet namen 
een paar matroozen de landen der Arabieren, als of zij er iets bijzonders aan 
meenden te vinden. Onze fchipper verzogtookomdelande desgeenen, die de 
oudfte onder hen fcheen te zijn. De Arabier, hieruit merkende, dat wij hen 
mistrouwden , gaf hem dit geweer aanftonds over , met verzekering, dat wij m 
het geheel niets te vrézen hadden, en , ten blijke onzer veiligheid bij nen, wier- 
pen zij allen hunne lanciën ter aarde. Dewijl wij aan land gekomen waren , om 
levensmiddelen te kopen, geleidden de Arabiers ons tot hunne naalte tenten. 
Toen wij dezelven naderden , kwamen ons twee vrouwen te gemoet , die de 
Schechs met veel eerbiedigheid op den arm kullen, de mansperfoonen daar- 
entégon L'niri'n haar on het hoofd. Deze Arabierinnen hadden haare aangezig- 
ten niet bedekt. Haare oogen cn wenkbrauwen waren peKzwarc van kochhel , 
eene verwe welke uit loodërtz bereid word. Vóór het voorhoofd, op de wan- 
sen en op de kin hadden zij , gelijk de gemeene vrouwlieden in Egipte, eenige 
zwarte cieraaden in de huid. Zij begeerden van ons köchhel en El hem», om 
haarlieder geelbruine fchoonheid opteluifteren , en het fpeet ons, dat wij er met 
om gedagt hadden, dergelijke kleinigheden ten gefchenke voor de arabifche vrouw s- 
perfoonen van Dsjidda méde te némen. Deze Arabiers fchijnen dus niet ten ée- 
nemaal onbefchaafd te zijn, fchoon zij gelladig in de woeflynen omzwerven, en 
fchier geen gemeenfehap met de inwoners der lieden hebben. Zij on laaiden 
om met melk, welke zij in geitenvellen hadden, met boteis uvgeitenv^n 
smaakt en met zeer liegt brood, evenwel zo goed als zij het hadden. Wij 
kogten, en onze fchipper ruilde eenige lévensmiddelen , maar de Arabiers moe- 
Hen hunne betaling aan boord halen , welk zij ook gaern déden. 
Den ?4 ften gingen wij zeer vroeg met eenen noordöollen wind onder zeil , en 
voeren voorbij eene kleine haven Nlrnd. Des middags vond ik de poolshoogte 
i8°. 4', Dhabdn was naar ’t O. ten N. en El wojjum ten O. Z. O. ; doch bei- 
den tamelijk ver. De arabifche kuft gaat hier omtrent Z. Z. O. Tegen zon- 
neöndergang ankerden wij tuiïchen Kotümbel enhetvafte land. KotümbJ is een 
kleine berg in zee: naar de mening der Arabieren, zou het eertijds een bian- 
Pp 
