REIS van LOHEIA tot BÈ1T el FAKIH. 3 01 
boezem, die hier tamelijk ver landwaard infehiet, en ruftten bij cene koffijhut 
digt bij een dorp Okêm. Dit dorp ligt in eene regte lijn omtrent 2 duitfche mij- 
len ten Z. O. ten Z. van Loheia, doch niet ver van de zee af, en heeft geen 
Varfch water digtbij. 
Het woord koffijhut, of gelijk de Arabiers zeggen, Mokeija, zal op deze 
reis dikwils voorkomen. Opdat degeenen , welken nooit in Yemen geweeft zijn, 
niet zouden denken, dat men in een arabifch koffijhuis al zo wél onthaald wor- 
de als in een europifch , zo moet ik vooraf aanmerken , dat zulk eene arabifche 
herberg niet béter gebouwd is , en dat men in dezelve niet meer huisraad vind, 
dan in de flegtfte huizen te Loheia. Men vind in dezelven zomtijds niet ééns 
eenen ferir. Men krijgt in deze koffijhuizen niets dan kdhhwe , of eigenlijk ki- 
fcher, dat is den drank van koffij baden, in grove potaarden koppen. Aanzien- 
lijke Arabiers, die niet gewend zijn uit zulke koppen te drinken, némen hunne 
eigene flegte chinéfche koppen méde op reis. V arfch water kan men in deze 
hutte gemeenlijk omniet bekomen. Andere ververfchingen vind men er niet. 
Van Okêm reisden wij dien dag omtrent nog 4 mijlen ten Z. O. tot aan het 
dorp Dsjdlie , alwaar wij eerft te middennagt aankwamen. Hier was het water 
ook zeer liegt. Wij hadden dezen dag dus 6 duitfche mijlen afgeiegd. 
Den 2i ftcn Februarij ging onze w cg naar het Z. O. ten Z. Wij trokken eerft 
tot aan een klein dorp, Ham jdn , i| mijl. Vanhier naar Sdbea , \ mijl, en ver- 
der tot Meneyre , | mijl. Het laatfte dorp is tamelijk groot en heeft eene fraije 
moské, insgelijks eene Mdnfale, dat is een huis waar reizigers zékere da- 
gen omniet onderhouden worden, indien zij volgens de gewoonte des lands zig 
te vréde willen houden, naamlijk met een’ gewoonen langen zétcl (Serirj in 
«ene gemeen fchaplijke groote hut, met kiïcher, warm brood van durra (eene 
foort van gierft) en kameelmelk of boter. Men kan zig gemaklijk voorftellen, 
dat het in zulk eene manfale nooit aan reizigers ontbreekt. Maar, wierd deze 
gaft vrijheid in Europa in gebruik gebragt, dan zou het getal der gaftenwaarfebijn- 
lijk no ff veel grooter zijn , vooral indien de vrije herbergen niet verder van malkan- 
ren afgelegen waren, dan in T ehama. Zodra de huiswaerd van onze manfale hoorde, 
dat hij europifche gaften gekrégen had, kwam hij zelve , omtezien of zijne bedien- 
den ons wél onthaalden , en hij zou zéker een fchaap hebben doen Aagten , indien de 
tijd ons toegelaten had langer te blijven. Hij liettarwen brood bakken, welkan- 
Rr 3 d er s 
I 
