REIS VAN LOHËIA Tot BEIT el FAKIH 3°5 
men des voormiddags zeer vroeg aan deze ftad, en bragten ons goed aanftonds 
op het tolhuis; doch het kon niet eer geopend worden dan tégen den middag, 
wanneer de Dóla zelve verwagt wierd. Wij behandigden ondertuffchen eenen 
brief van müchsen el mekauisch te Loheia, aan ambar seif, eenen der aan- 
zienlijke kooplieden in deze ftad, welke ons met de grootfte beleefdheid ont- 
Vong , en niet alleen ons goed van het tolhuis naar een huis, welk hij aanftonds 
voor ons huurde , deed brengen , maar ook ons allen , alzo wij nog niet op ons 
ftel waren, des middags bij hem ten éten verzogt. 
De ftad Bcit cl fakih is de verblijfplaats van eenen Dola, of Gouverneur van 
een groot ampt , en ligt op 1 4°. 31'. poolshoogte. Men vind hier een klein kafteel, 
welk men in dit land, waar de légers geen grof gefchut bij zig voeren, fterk 
noemt, doch dat anders van geen groot belang is. De ftad is open, en zeer 
ruim gebouwd. Vecle huizen zijn wel van fteenen, en men is er fteeds meer opuit 
om duurzaam te bouwen, maar de meeften zijn naar de bouworde van Teha- 
ma, naamlijk flegts langwerpige hutten met ronde daken en met gras gedekt. 
Wij woonden hier in een fteenen gebouw , uit hetwelk de eigenaar om zékere 
kleine infecten van de grootte als eene mier , geweken was. De Arabiers noe- 
men ze Ard. Deze diertjes waren in al onze vertrekken. Zij bouwen zig een’ 
bedekten gang van aarde van den grond af tot aan eene plaats , waar zij voedzel 
kunnen bekomen. Zij éten vrugten, klederen, kortom alles wat hun voor- 
komt, derhalven behoeft men zig niet te verwonderen, dat de Arabiers niet 
gaern met deze diertjes, één en hetzelfde huis bewonen. In de tuinen zijn zij 
ook zeer fchadelijk. Zij maken hunne bedekte gangen of buizen van den wor- 
tel des booms af tot aan den bovenften top deszelfs, waar zij het jong hout é- 
ten en dus den boom doen fterven. Doch men zegt, datze niet alle boomen 
beklimmen , maar alleen diegeenen, die zoet en naar hun’ fmaak zijn: en, wijl 
de tuinier dezelven kent, verftoort hij flegts om den tweeden of derden morgen 
de buizen dezer diertjes, en is verzékerd, dat zij den boom geen nadeel kun- 
nen toebrengen. Wij verdorven hunne bedekte gangen aan de wanden in onze 
vertrekken, en zagen ze in korten tijd tot vier of vijfmaal na malkanderen weer 
hermaakt. Zij werkten veel rafter in ’t donker, dan wanneer wij een brandend 
licht bij hen plaatften. Wij zagen aan den weg in Tehama veele gr 00 te planten 
Ss en 
