3o6 REIS van LOHEIA tot BEIT el FAHIK. 
en Rruiken met aarde bedekt , en als wij er dezelve afdéden , ontdekten wij en- 
kel buizen van deze dieren , en de Rruiken waren verdord. , 
Deze Rad is voortreflijk tot den handel gelégen. Zij ligt ilegts eene kleine 
dagreis van daar, waar het koffijgebergte begint, ii dagreis van de haven Hodei- 
da, 4 dagreizen van Mochha, 4^ dagreizen van Loheia, en omtrent 6 dagrei- 
zen van Sana. Hier is ook de grootlte koffijhandel in geheel Yetnen , ja moge- 
lijk in de gantfche waereld. Om deze waar komen er kooplieden naar deze Rad uit 
Hedsjas, Egipte, Sirië, Conftantinopel , en uit Barbarijë van Fez en Marokko, 
uit Habbefch , van de ooftlijke kuilen van Arabië, uit Perfië,. Indië, en zom- 
tijds ook uit Europa. Hier wonen ook, gelijk in al de groote Réden van Ye- 
men , veele heidenen uit Indië , en wel grootRendeels van Diu. Dezen kun- 
nen hunnen godsdienR openlijk oefenen ; doch zij mogen hunne dooden niet ver- 
branden, men veröorloft hun ook niet hunne wijven méde naar Yemen te bren- 
gen, daarom gaan zij ook gaern weer naar hun vaderland terug , wanneer zij iets 
overgewonnen hebben. In deze Rad waren thans over de 1 20 van deze Bania- 
nen en Rasbüts, en onder dezelven niet alleen rijke kooplieden, maar ook vee- 
le braave handswerkslieden. 
De Rad Beit el fakih is niet oud , maar voor weinige eeuwen opgekomen op 
dezelfde wijze als Loheia. Zij heeft naamlijk haaren ooriprong aan een’ groo- 
ten Schecli , die t>ij de Aiabiers in Tehama als een heilig aangezien word te 
danken, en word naar hem tot op dezen dag Beit el fakih dat is de woning des 
geleerde genoemd. Deze vermaarde Arabier was achmed ibn musa , wiens 
graf men nog tegenwoordig in eene fraije moské op eene zandige hoogte buiten 
de Rad toont, en ter eere van denwelken men hier nog alle jaaren in de maand 
Rabea el aual een feeR van drie dagen viert. In de eerfle jaaren bouwden de 
vereerders dezes heilige digt rondom de begraafplaats van hunnen grooten pa- 
troon. Gelijk de haven van Ghalefka van tijd tot tijd onbruikbaar wierd , ver- 
liep de handel van hier en van Zebïd naar andere Réden , bijzonder naar Beit el 
fakih. Toen deze Rad zo groot geworden was, dat de heer des kinds het nodig agt- 
te een kaReel daarbij aanteleggen, wierd er eene plaats toe verkozen, waar 
men , hoewel ook niet zonder veel moeite , water kon hebben , zonder hetwelk 
de vefling maar van weinig nut zou geweeR zijn.. De Arabiers verwagtten na- 
der- 
