KAAR 
ZEBID en TAHATE, 
3U 
water neêrgeworpen worden ; want ook deze poort Baat reeds ver in het dal > 
waar de Broom Berk word. Bdb Schebdrik was aan de noordöoBzijde , en Bak 
Sehdm aan de noordzijde der Bad. Van de laatBe fladspoort Baan enkel de zij- 
muuren nog, de boog is reeds ingeflort. De Badsmuur is boven den grond 
haaB geheel weggevoerd, en arme lieden zoeken nog het overige der Beenen 
uit den grond, om dezelven tot bouwen te verkopen. Men kan egter den ouden 
omtrek der Bad nog tamelijk wél nafpeuren, wijl op de mcefle plaatzen, waarde 
Badsmuur was , nog overal eene verhevenheid gebléven is. Ik heb de fiads- 
poorten en de kentekens van den muur opgezogt, en een uur en eenige min lui- 
ten toegebragt om dezelven rond te gaan. NaawEjks de helft van de plaats bin- 
nen dezen gewézen Badsmuur is tégenwoordig beboüwd. Er is egter nog iets 
van de voorfléden overig , en daar zijn ook nog verfcheidene moskeen en kub- 
bets. 
Het merkwaerdigBe te Zebid , waarvan gantfeh Tehama en een gedeelte van 
Indië nut trekt, is eene mohammedaanfche académie, welke reeds zédert veelejaa- 
ren bekend is, en waar de jeugd van de fecte Sutini nog tot héden toe onder- 
wézen word in de bij de Mohammedaanen bekende wétenfehappen. Behalven 
den Dóla , die in deze Bad zijn verblijf heeft , is hier ook een Mufti en een Ka- 
di van de fecte Schaf ei , en twee Kadis van de fecte Zéidu Van de laatfle fecte 
is de Imam te Sana , en het grootBe gedeelte fijner onderdaanen in de bergag- 
tige Breek, gelijk in de befchrijving van Arabië reeds aangemerkt is. 
In de herberg te Zebid trof ik eenen zo hoogmoedigen en grootfprékenden 
Arabier aan, als ik er nergens geen onder de Mohammedaanen gevonden heb. 
Zijn handwerk was, overal omtereizen, en ten koBe der vermogende lieden 
onder zijne geloofsgenooten te léven. Op dien voet was hij tot naar Habbefch, 
Egipte , en Sirië gereisd. Hij was een Scherif , en gaf zig zelven een groot aan- 
zien. Ik dagt van hem iets te kunnen léren ; maar , fchoon hij voorgaf eene 
menigte Béden, naar dewelken ik vernam, gezien te hebben, wiBhij er mij 
egter niets van te zeggen, dan dat de Schechs , de Dölas, de Pafchas enz. van 
dewelken hij er veelen wiB te noemen, hem overal de eer bewezen hadden, die 
zij hem als een’ Scherif (eenen van den eerBen adel) verfchuldigd geweeB wa- 
ren. Hij verzekerde zijnen landslieden, dat hijturkfeh, italiaanfch, ffanfehen 
habbeffinifchfprak; doch, na een nauwer onderzoek, bevond ik, dat hij van 
Tt a de 
/ 
