REIS VAN BEIT EL FAKIH naar KAHHME. 319 
in deze maand niet vaften , in eene andere maand wéder vergoeden. Onder- 
tuiïchen word dit gemeenlijk vergeten. Nadat ik dan verzékerd was , dat de 
Mohammedaanen alhier in den Ramadan op reis éten en drinken , huurde ik ee- 
nen ézel, en ging met deszelfs drijver geheel alléén op den 19*0 Maart naar 
Kahhme. Men had mij verzékerd, dat bij dit dorp nog overblijfzels eeneroude 
Rad Lékte waren. En, wijl ik het niet raadzaam oordeelde , het den Arabic- 
ren te zeggen, dat ik hun land doorreisde om kaarten te maken, gaf ik voor, 
dat ik te Lélue opfchriften wilde zoeken, om te zien, van welke fchrijftékens 
de Arabiers van deze Rreek zig in de oude tijden bediend hadden. 
Op dezen weg vind men , \ mijl van Beit el fakih, eene plaats Eldchfa , waar - 
van verder niet meer overig is , dan eene moské , die nog Reeds in goeden Raat 
gehouden word. In dezelve is de begraafplaats van eenen mohammedaanfehen 
heilige Schech el acHSA genoemd , eenen zoon van den beroemden achmed el 
musa, befchermheilige der Rad Beit el fakih, van wien ik bladz. 306 reeds ge- 
meld heb. v«u El iehfi gaat men i mijl tot aan eene koffijhut Rachtèn , en 
dan nog eene mijl tot Kahhme. Dit dorp ligt dus omtrent mijl van Beit ei 
fakih, en naar het N. O. ten N. Op dezen weg paiïeert men Wadi el Hdnmfch , 
welke, gelijk de andere Wadis inTehama, in den régentijd overRroomt, zig 
met Wadi el Rèma verëenigt, en onder den naam van W 'idi JbaJJï tuflehen Schu- 
rêm en Samahhi in den arabifchen zeeboezem flort. 
Aanstonds na mijne aankomR te Kdhhrne vernam ik naar de overblijfzels der 
Rad Lélue, doch ik vond er niets van, dan eene groote begraafplaats met eene 
menigte vijfhoekige fleenen van ongeveer 8 duim middelijns , en van 4 tot 5 
voet lang. Al deze Reenen waren zo régelmatig , dat ik in het eerR in de ver- 
beelding was, dat deze figuur door kunR daaraan gegeven was. Ik zag egter 
aanRonds digt daarbij eenen heuvel Dsjdbbel K'hhme , welke geheellijk uit zulke 
vijfhoekige Reenen beRond , en van denwelken de inwoners al die Reenen naar 
hun kerkhof gedragen hadden. De Reenen Ronden in dezen heuvel allen bij 
rijen regtflandig naaR en op malkanderen, en fchénen door een Reenlijm zo wél 
te zamen gevoegd te zijn , dat zij door kunR niet béter hadden kunnen vaRge- 
zet wézen. Den 2i Ile:1 Maart en den Augs. zag ik éven dergelijke wec- 
ken der natuure in andere oorden. Na mijne terugkomR te Koppenhage vind 
ik in het handfchrift van den heer könig, een’ deenfehen geleerde, dat hij ook. 
bergen, 
