naar UDDEN, DSJOBLA, TA AS en HAS. 327 
dien bij over dag gemeenlijk omgekeerd op het dak van het huis ligt. Ik zelve 
heb nooit de proef genomen van in eenen zak te flapen , ondertufichen gewen- 
de ik mij al fchielijk, des nagts het aangezigt ook te bedekken, vooral indeope- 
nelugt; want alsdan heeft men niets van den dauw noch van de fchadelijke win- 
den te vrezen. (Befchrijving van Arabië, bladz. 61). Wij vonden in de dor- 
pen aan dezen weg geen ander éten dan een weinig flegt brood van durra, en 
zomtijds kameelmelk. Doch het water fmaakt iemand , die uit Tehama naar de 
bergenkomt, des te béter. 
Den 28 ltJa Maart gingen wij van Machfa door veele kromten omtrent 1 mijl 
Z. O. ten O. tot Mfil. Tusfchen deze beide dorpen reisden wij over eenegroo- 
te vlakte boven op eenen berg, die digt met ftruiken en kruiden bewasfen, en 
hier en daar omgeploegd was. De bergen worden dus van hier af reeds vrugt- 
baarer. De huizen worden ook allengs béter, zij zijn van fteenen gebouwd, 
en van boven plat. Ondertusfchen zijn de muuren der boerenhuizen flegts van 
op malkandercn gelegde fteenen , zonder met kalk of leemaarde gemetzcld te 
zijn , en derzefver platte daken zijn met aarde gedekt. Wadi Zebid is aan de 
noordzijde van den weg , doch zo vei afgelégen , Jat wij er de bogten niet van 
konden zien. 
Te Mfi'I was het marktdag. Wij hadden dus onzen tijd waarfchijnlijk zeer wél 
kunnen doorbrengen; doch, dewijl wij noch van vrijgelei - noch van andere aan- 
bevelingsbrieven voorzien waren , maar onbekend wilden reizen , zo vermijd- 
den wij alle plaatzen , waar veel volk verzameld was , en zetteden onze reis ver- 
der voort. Aan de andere zijde van het dorp is een zo hooge berg (Nakil) y 
dat wij meer dan \ uurs werk hadden om denzelven te beklimmen. Aan den 
voet van dezen berg was veel glimmer (. Mica ) , en dit hield de gemeene man 
voor een téken dat hier goud zijn moet. Tégen den middag kwamen wij aan 
cene koffijhut Heirdn , nadat wij een half uur te voren eene kubbe boven het 
graf van eenen heilig , niet ver van eene bron , gezien hadden. Bij deze bron 
itond een houten bak , in denwelken goedhartige lieden telkens water gieten , 
om het voorbijgaande vee te drenken. Heiran is , naar mijne rékening, | mijl 
ten O. Z. O. van Mfil. 
Daarna pasfeerden wij het dorp Sahhl op den top van eenen berg , en de 
begraafplaats van eenen Schech tari boven op een’ anderen berg. De heer, 
FORS’ 
