3 4 6 REIS van BEIT el FAKIH naar MOCHHA, 
pers. Ismaël dronk zelve geen punch: maar hij bragt ons eenen renegaat , een’ 
gewézen’ roomfchcatholijk uitlndië, die een koopman te Mochha, en een groot 
mcefter in het zuipen was. Deze zou den heer fors aan en mij ras van de bank 
gedronken hebben, indien wij ons niet zo zeer van verhittende dranken gevvagt 
hadden. IsMAëL verzékerde ons ondertuflehen van zijne vriendfehap, en van 
zijne bereidwilligheid om ons te dienen. Hij wilde ons overréden , dat wij on- 
ze baarden affehéren, en ons als Engelfchen, die om den handel naar Mochha 
komen, op de curopifchc wijze kleden zouden, zelfs dat wij niet mocflen laten 
blijken , dat wij arabifch konden fpréken , opdat men niet mogt denken, dat wij 
Mohammedaanen geweeft, en Chriftenen geworden waren. Wij hielden dit 
alles voor fchetts. Wij vernamen , hoe wij het op de befte wijze zouden kun- 
nen aanleggen om fpoedig naar Sana en andere ftéden in de bergagtige ftreek te 
komen. Dit ried hij ons volftrekt af. Hij befchreef de inwoners van het ge- 
bergte als geheel ruwe en onbefchaafde lieden. Hij verhaalde ons , met wel- 
ke veragting de Imam al degeenen, die geen Mohammedaanen waren, bejegen- 
de, enz. Forskül cn ik hadden van Yemenwerklijk al meer gezien dan is- 
m a ë l , die geen andere reizen in zijn vaderland gedaan had, dan tuflehen 
Mochha cn Loheia. Wij verhaalden hem, welke reizen wij, naar zijn vertrek 
van Loheia, reeds gedaan hadden, en hoe wél men ons overal ontvangen had. 
Dit alles had hij niet verwagt. Doch hij meende de inwoners der ftad Mochha 
béter te kennen dan wij. Hij vertelde ons veel van den haat van het moclv 
hafch gemeen tégen de Europcërs , ondertuffehen verzékerde hij ons , dat 
zijn vader in deze ftad een aanzienlijk man was, en onsgroote dienften zou kun- 
nen doen. 
IsMAëL was een van die lieden, die om hun eigen belang de kennis der vreem- 
delingen zoeken. Enkel om die réden had hij zig op de hollandfche taal gelegd. 
Zijn vader had door middel van de zig hier bevindende hollandfche renegaten 
verfchcidene brieven naar Batavia gefchréven , en de hollandfche kooplieden ein- 
delijk overgehaald , dat zij een fchip naar Mochha zonden. Dit kwam voor twee 
jaaren aan , en wel twee maanden voor dat de Engelfchen daar kwamen. De 
fehipper , die nooit te Mochha was geweeft, begaf zig aanftonds bij SeidsALECH. 
Deze gaf hem eene zo haatlijke befchrijving van de inwoners alhier, vooral van 
de Banianen , bij dewelken hij zig , gelijk de Engelfchen en de Franfchen doen, 
had. 
