348 REIS van BEIT el FAKIH naar MOCHHA. 
iSMAëL. Wij zagen hem zelve niet voor den volgenden morgen , naamlijk den 
24 ften April. Naardien de kooplieden te Loheia en Beit el fakfh , welken wij 
aanbevolen waren , de moeite op zig genomen hadden , de kleine on kotten aan 
de tolbedienden voor ons te betalen, en ons al onze zaaken te huis te laten 
brengen, verzogtcn wij ismaSl en zijnen vader, ons ook dien dienft te doen, 
waartoe zij zig bereidwillig betoonden. Of dit indedaad hun oogmerk was, daar- 
aan twijfel ik zeer; veeleer geloof ik, dat zij met de tolbedienden afgefproken 
hadden, om ons verdriet aantedoen. 
Des morgens te 9 uuren kwamen ook onze reisgenooten met de bedienden en 
de pakkaadje te Mochha aan. Dit wierd , volgens de gewoonte des lands , aan- 
ftonds naar het tolhuis gebragt, waar de Döla zelve tégenwoordig was. Wijver- 
zogten, dat het goed, welk wij over land médegebragt hadden eerft mogt gevi- 
fiteerd worden, opdat wij onze keukengerecdfchap en bedden krijgen konden; 
maar de viüteerders wilden eerft de kiften met naturaliën doorzoeken , welken 
van Loheia te zee naar Mochha waren gekomen , en nog op het tolhuis bewaard 
wierden. Daaronder was een klein vat met vifchen uit den arabifchen zeeboe- 
zem, en de heer forskHl, dieze gezameld had, verzogt, dat men het ongeo- 
pend wilde laten palieren , wijl het met brandewijn gevuld was, en de vifch geen 
aangenaamen reuk verwekken zou. Doch de vifiteerder opende het, nam er 
vifchen uit, roerde alles met een ijzer dooreen, als of hij meende, dat erkoft- 
lijke waaren in verborgen waren, en, ongeagt al onsfmëkcn, dat men het vaat- 
je aan eene zijde zou zetten, wierp hij het ten Iaatftcn nog om, en vervulde het 
gantfche huis met ftank van bedorven vifch cn brandewijn. Men kan zig ligt 
verbeelden , wat de Arabiers , wier godsdienft hun de fterke dranken in ’t alge- 
meen verbied, gezegd hebben , cn hoe verlegen wij moeiten wezen, dat de Dö- 
la en zijne fchrijvers hun tolhuis derwijze door ons goed verontreinigd zagen. 
Wij verzogten andermaal , dat men ons beddegoed wilde doorzoeken , maar men 
wilde eerft meer naturaliën zien : Onder dezen waren eenige zeegedierten , wel- 
ken , als zij te Loheia ingepakt wierden , nog niet volkomen droog waren , en 
uit dien hoofde ook cenen vrij merklijken ftank veroorzaakten. Dit gaf op nieuw 
gelegenheid tot een gemor en een fchelden op de Franken. Van de fchelpen, 
welken wij met de grootfte zorgvuldigheid ingepakt hadden, wierd een groot ge- 
deelte tot op den bodem daar uitgerukt, cn het overige met een fcherp ijz er 
door- 
