REIS VAN BEIT EL FAKIH naar MOCHHA. 
351 
banen. De bedienden hadden ons tot hiertoe telkens afgewezen , en ismaSl 
wilde ons doen begrijpen, dat hij de Chriftenen niet verwaerdigde, met hun te 
{préken. Er wierd dcrhalven door het gezelfchap befloten, dat ik den 2 6 ften 
April de 50 ducaaten aan den Dóla zou brengen. Onder weg hoorde ik, dat hij 
dien morgen, als hij zijnen foldaatcn hunne krijgsoefeningen had doen verrigten, 
bij ongeluk door het been gefchoten was. Ik keerde op ftaande voet wcêr te- 
rug, in hoop, dat thans onze Artz zou begeerd worden, en wij ons gefchenk 
zouden kunnen fparen. Doch den heer cramer begeerde men niet. Men zei - 
de, dat, toen men den Döla had voorgeflagen , hem te laten halen, hij geant- 
woord had; dat hij zig den Franken niet kon aanvertrouwen, doordien hij vrees- 
de, dat zij hem hunne gramfehap door heete artzenijën zouden doen gevoelen. 
Want de Arabiers verdelen de genees - en levensmiddelen in heeten en kouden , 
en alles wat voor heet gehouden word , geloven zij nadelig te zijn. Miffchien 
flegts om des naams halve , wijl de hitte in deze landen zo zeer hinderlijk is. Een 
eerwaerdige Arabier maakte ons bij die gelegenheid het compliment , dat gód 
den Dóla geftraft had , omdat hij ons kwalijk had behandeld. Maar , alzo wij réden 
hadden te geloven, dat hij niet zo erg, maar door kwaadc lieden tégen ons op- 
gerokkend was, zo beklaagden wij hem, wijl wij vaftlijk veizekerd waien, dat 
hij ons anders zou bejégenen, wanneer wij flegts eerfl: gelégenheid zouden gehad 
hebben , nader bij hem bekend te worden. 
Wij krégen eerfl: den 27 fan April ons beddegoed van het tolhuis, en dat wel 
ZO nauwkeurig doorzogt, dat men zelfs de bedden opengefneden had. Detl 
2 gften w ierd ons niets uitgeléverd. Den 29(1211 ontvongen wij wederom eenige 
kleinigheden, en die ook op het fcherpfte doorzogt waren. Derhalven zagen 
wij zonneklaar, dat men ons noodzaken wilde, ten eerften een aanzienlijk ge- 
fchenk te géven. Wij befloten dan , ons de reeds ééns beftemde 5° ducaaten 
kwijt te maken, en dit was van eene goede uitwerking. Tot dusverre had is- 
MAëL de bedienden derwijze op zijne zijde, dat wij nooit gehoor bij den Dóla 
verkrijgen konden. De boodlchap was , dat hij van onzentwége van niemand 
iets horen wilde , dan van ismaül en zijnen vader. Dezen dag egter agtte men 
het niet dienfb'g , den heer forskël , die het geld bragt , en blijken liet, waar- 
om hij gekomen was , weêr terug te zenden. De 50 ducaaten waren zeer wel- 
kom ; en als de heer forskSl verzogt, dat het ons in ’t vervolg veröorlofdmog- 
