REIS van BEIT el FAKIH naar MOCHHA. 
353 
was , op de ftraat waren beledigd geworden. De Dóla beloofde hera op ftaande 
voet voldoening , en deed den burger zonder verder onderzoek in de gevangnis 
werpen. Ismaöl, dien het gantfch niet behaagde, zijnen vriend om onzen wil 
zo geftraft te zien, kondigde ons aanftonds eenen opftand der inwoneren aan, 
en dat wij thans ook in ons huis onzes lévens niet verzekerd waren. Doch 
forskSl ging, zonder iets te vrezen, geheel alléén naar denDöla, enverzogt, 
dat de gevangene met eene vermaning van in het toekomende bclc^fdei jegens 
vreemdelingen te zijn, weer mogte los gelaten worden. Dit gefchiedde. On- 
dertuffehen verzékerde de Dóla, dut, indien wij het begeerden, hij agt dagen 
zou moeten zitten. 
Kort na onze aankomt! te Mochha wierd ik andermaal door eene roodeloop 
aangetaft , maar die niet zo hevig was als de eerlte in den Archipel. Doch ik 
was binnen 14 dagen genoegzaam weer herfteld. Dc onpaslijkheid van den heer 
van haven , welke hij reeds te Beit el faklh befpeurd had , wierd hier erger. 
Hij bevond zig des avonds vrij wél , vooral wanneer hij wat in de koelte geré- 
den had, maar de groote hitte bij dag was h cm ondraaglijk. In den nagt tus- 
fchen den 22 ften en 2^-' 11 Maij fliep hij op het open terras, (het dak van het 
huis) , en de koele lugt beviel hem zeer wél. Den volgenden nagt v/as de wind 
zo flerk, dat hij zig niet in de opene lugt durfde wagen , voornaamlijk wijl hij nog 
niet , gelijk de Arabiers , gewend was met het aangezigt gedekt te fiapen. Hij 
waagde zig in den nagt van den 24^ tot den 25 :cen wederom op het terras, en 
hierna bevond hij zig , denklij k wégens eene iterke verkoudheid , zo flegc , dat 
hiï zi^ des morgens door twee bedienden naai- benéden en in zijne kamer moeit 
doen brengen. Hij werd hoe langer hoe zwakker en reeds omtrent 8 uuren fcheen 
de pols geheel ftil te liaan, hij bekwam egtenveêr eenigermate na eene aderlating. 
Een uur daarna maakte hij zijn’ uiterlten wille , en wij hadden alle hoop 
van zijne herltelling nog niet opgegéven, toen hij des avonds tégen 8 uuren van 
allerhande za ken dan in ’tarabifch, dan in het franfeh , italiaanfeh, duitichof 
deenfeh door malkanderen begon te fpréken. Hierop viel hij in een’ diepen of 
veeleer verdoofden llaap, en ftierf omtrent 10 uuren. De beer van haven 
had zig hoofdzaaküjk der oofterfche letterkunde toegewijd. De wétenfeh npea 
verloren deshalven aan hem dengeenen uit ons gczelfchap, van welken men na 
A a a zijne 
