35<5 REIS van BEIT el FAKIH naar MOCHHA. 
naar Ta;is te gaan, klaagden wij bij eenigen der aanzienlijkften in de Rad over 
de handelwijze van hunnen Gouverneur, die ons de vrijheid niet wilde laten, 
ons geld te vertéren waar wij het goedvonden. Dezen waren ook verwonderd , 
dat wij het vertrek der fchépen niet geruft te Mochha wilden afwagten. Zij rie- 
den ons af, in dit jaargetij naar de bergagtige ftreeken te reizen , omdat gemeen- 
lijk allen, welken uit de groote hitte in Tehatna naar de koudere lugtftreek der 
bergen komen , voor hevige koortzen bloot liggen. Maar , aangemerkt onze 
geheele reis ondernomen was , om dit gedeelte van Arabië te léren kennen , zo 
waren wij van dit ons voornemen in het geheel niet aftebrengen , voornaamlijk 
daar wij merkten , dat de Arahiers de tegenwerpingen der Chriftenen geduldiger 
aanhoorden dan de Turken , welken ons bij dergelijke omftandighedenwaarfchijn- 
lijk al lang zouden hebben doen zwijgen. 
De Döla hoopte , dat zijn voet binnen weinige wéken zou genezen zijn, wijl 
onze Artz in den beginne gezegd had , dat de wond niet zeer erg was. Doch. 
deze verzékerde thans , dat er nog een’ langen tijd toe verëifcbt wierd (*). Als 
zig nu een Arabier aanmeldde , die het ongemak binnen 8 dagen tijds genezen 
wilde, was deze nieuwe Artz zeer welkom, en wij verkregen onzen wenfeh. 
De heer cramer kreeg zijn affeheid, en tévens een’ muilezel met zadelen toom, 
en eenige ftukken goed tot eenc arabifche kléding. Wij allen kregen te gelijk 
de vrijheid tot naar Taas, maar niet verder te gaan, dewijl de Döla naar Sana 
fchrijven , en ons het antwoord des Imams nazenden wilde. De Döla gaf ons 
ook een’ brief van aanbeveling aan den Döla te Taüs, en, als een tweede blijk: 
zijner vriendfehap jegens ons, een’ zijner bedienden tot geleide, opdat wij met 
des te meer gemak en zekerheid zouden kunnen reizen. Deze Jaatfte beleefdheid 
was ons niet zeer aangenaam. Wij merkten dezen bediende aan als onzen op- 
zigter, en moeften derhalven behoedzaam in onze handelwijze zi'n , wijl deze 
lieden , zo wel als de Janitfchaaren in Turkije , gaern te bevélen willen hebben 
over degeenen , welken zij verzeilen. 
Door- 
(*) In het volgende jaar was ik nog te Bombay , als er een febip van de engelfcheooftïndifche 
Compagnie van Mochha kwam. De wondheler op hetzelve vcibaalde mij, dat da voet van den 
Dóla in dien tijd nog niet geheeld was, en denklijk nooit weer tot den vorigen Hand zou gebragt 
worden. 
