364 REIS VAN MOCHHA naar TAAS. 
zaam in alle hoeken en winkels , en vond de bouworde en de cieraaden daar van 
zo overëenkomftig met die der Turken , dat ik geloof, dat deze afdal een 
Pafcha te Taas was. Hier zijn , gelijk gemeenlijk in alle moskeen , eene menigte 
opfchriften , allen met de thans gewoonlijke arabifche letters , en derwijze door 
malkanderen geflingerd , dat iemand wel een geboren Arabier dient te zijn , en 
veel gelézen te hebben , als hij d ezel ven lézen wil. Op de moské waren twee 
torens (minaré), die in de laatde belegering van Taas ten deele afgeworpen 
zijn. Men ziet bovendien, zo wel binnen als buiten de ftad, nog veele ande- 
re moskeen, welker ftigters, door hunne god vrugtige erfgiften, zonder twijfel 
hunne naamen hebben willen vereeuwigen. Maar de meeften derzelvcn worden 
niet meer gebruikt, en zijn uit dien hoofde allengs vervallen. 
De laatde heeren van Taas , welken egter geen Sünniten, maar Zéiditen wa- 
ren , fcbijnen verftandiger geweeft te zijn dan hunne voorgangers. Zij bouw- 
den groote paleizen tot hun eigen gemak, zo lang zij leefden, en ten voordeele 
hunner nakomelingen, dien zij de daarbij liggende gronden nalieten, welken 
anders tot onderhoud der moskeen en der geeft] ijken hadden moeten aangewend 
worden. Ieder bouwde flegts eene kleine Kubbe tot zijn gebédenhuis , en tot eene 
begraafplaats voor zig agter zijn paleis. Eenigen der zoonen van «Smïachmed, 
en zijn fchoonzoon , bouwden ook huizen , en dezen zijn fchier alle de aanzien- 
lijke gebouwen te Tails. De ilad in ’t algemeen is thans flegts weinig bebouwd 
Op veele plaatzen ziet men nog verfcheidene door den laatften oorlog half ver- 
woede huizen , ja zelfs geheele lédige plaatzen , akkers en weilanden. 
In de nabijheid van Taas vind men nog overblijfzels van twee oude déden. 
De ééne was Oddene , en lag bijna regt tégenover Taas aan den berg Sabber. 
Daar is niets meer van overig dan eenige vervallene moskeen. De Arabiers 
menen, dat het eertijds de verblijfplaats der koningen of heeren dezer land- 
ftreek geweed zij. De gemelde isMAën mülk had, zegt men, eerd zijne be- 
graafnis en zijne groote moské onder aan den berg Kïhhre gebouwd, en de in- 
woners van Oddene, welken het veelligt te moeilijk vonden , telkens zo hoog 
bergop te klimmen, or die er eenig voordeel van verwagtten, als zij digt bij 
hunnen heilig woonden , waren met hunne huizen en gebouwen van tijd tot 
tijd gevolgd. Dus is ook de dad Taas, gelijk als Loheia , Beitelfakih, en 
Mochha, haaren oorfprong aan eenen mohammedaanfehen heilige verfchuldigd. 
De 
