( 
REIS van M O C H H A naar T A AS. 365 
De andere ftad was Thöbdd , en lag naar ’t Z. O. ten O. omtrent! mijl van Taas, 
aan den berg Sabber , doch niet in zulle een’ fteiien oord als Oddene. Men ziet 
daar no :T het overblijfzel van eenen ftadsmuur , en eene groote moské , doch 
waarvan flegts eene kleine kapél onderhouden word, als zijnde thans groot ge- 
noco - ? om de weinige inwoners van het dorp te bevatten. Hier ftaan ook nog 
de muuren van Miskit el ham , eene moské , die van een’ roodagtigen fteen ge- 
bouwd is. Aan dezelve is niets merkwaerdigs, dan een lang opfchrift boven in 
den muur, welk noch met kufifche noch met de nieuwe arabifche letters ge- 
fchréven is. Ik fchreef er alleen het einde van af, en heb het reeds op de IX. 
tafel in de belchrijving van Arabië doen drukken. 
’ y AN de oude gefchiednis der ftad Taas heb ik niet veel met zékerheid kun- 
nen ervaren. De veranderingen, welken in de laatere tijden met deze plaats 
voorgevallen zijn, zouden reeds eene merklijke plaats in de gefchiednis vol ma- 
ken , indien de Arabiers dezelven optékenden, of de Europeërs gelegenheid had- 
den dezelven omftandig te vernémen. Ik zal datgeen , welk men mij daarvan 
verhaald heeft , hier kortelijk aanhalen. Imam el mansor hössejn zond zijnen 
broeder achmed als Dóla of Stadhouder naar dit ampt. Dezen fmaakte het zo 
wél, zelve te regéren, dat de Imam hem vergeefs naar Sana terug riep , en zelfs 
eenige reizen een léger naar Taas zond, om hem tot gehoorzaamheid te bren- 
gen. Achmed verdédigde zig gedurende iajaaren, en had gemeenlijk 2000 
man op de been. Hij floeg in zijne ftad eene fcheidemunt , hij belaftte zelfs al 
de voorbijgaande waaien met een weggeld, en noodzaakte daardoor de onder- 
enen des Imams zelven, een’ anderen weg van Mochha naar Sana, naamlijk 
dien over Uddên, te némen. De inwoners alhier noemen dezen heer zomtijds 
Koning, en ook v/el Imam van Taas. Doch hij zelve plaatftc vóór zijnen 
mam flegts den titel Sidi, een voorregt welk al de prinfen van de familie des 
Imams hebben. 
Sidi achmed liet zes zoonen na, te wéten abd ulla, ali, jachja, mach- 
sen, jacub en hössejn. De oudfte van hun, naamlijk abd ulla, kreeg na 
den dood zijns- vaders de regering in handen , en leefde den meeften tijd met den 
Imam in vréde. Hij ftierf in ’t jaar 1759 » en liet eenen zoon na, abd ul ke- 
R i M , die maar 13 jaaren oud was. Deze zou waarfchijnlijk ook aan de regering 
gekomen zijn, indien zijns vaders broeders vreedzaam», en hem getrouwer ge- 
' Bbb 3 weeft 
