366 REIS van MOCHHA naar. TAAS. 
weeft waren. Doch in drie derzelven, naamlijk ali, Jacmja , en machsen > 
ontftak ook de Iuft om te regéren , en ieder hunner zogt eenen aanhang voor 
zig, om zig tot heer der ftad Taas en derzelver gebied optewerpen. De één 
nam bezit van het kafteei Kahhre , de ander van Bab Schech Mufa , en de derde 
van Bab el kbir. De inkomften van elk dezer drie prinfen waren gering. Dus 
konden zij niet veele foldaaten onderhouden. Zelden hadden zij kruit. Als één 
van hun eenige ponden bekwam, vuurde hij zo lang tégen zijnen broeder, als 
zijn kleine voorraad duurde. Nooit werden zij handgemeen , en nooit werd er 
iets beflisfends uitgevoerd. 
De jonge prins abd ul kerïm vond zig in deze omftandigheid gedrongen, 
om aan zijnen oom, den tégen woordigen Imam el MaHHDi abbéis, tefchrijven, 
en te verzoeken , dat hij hem hulp toezenden , en hem in het geruft bezie der 
provincie zijns vaders en grootvaders wilde ftcllen. De Imam had reeds lang 
verlangd om mee in het fpel te komen. Hij zond een léger onder het bevel van 
den NaHb (généraal) el Mas naar Taas , om de ftad te bemagtigen , en de re- 
bellen naar Sana te voeren. Maar de Nakïb had geen kanonnen bij zig. Hij 
kon dus verder niets uitrigten , dan de ftad van buiten befchouwen , en van de 
moské Af 'dal , welke buiten den muur ftaat, met het handgeweer in de ftad doen 
vuren , en daarméde kon hijze niet tot de overgave dwingen. Men zou hem 
zelfs gemaklijk met het kanon verder terug hebben kunnen drijven, indien men 
niet gevreesd had , dat de Imam ook grof gefchut van Mochha en Sana naar 
Taas zenden, en de ftad geheellijk venvoeften zou- 
Terwijl de tioupen van den Imam bézig waren met Taas intefluiten, ruk- 
te , een Schech abd urrub met zijne partijgangers tégen Mochha aan. Deze 
had zig tot heer van Hödsjerïe opgeworpen, en dit ftukje lands reeds van het 
gebied des Imams afgeicheurd. De Imam , welke zédert eenige jaaren niet in 
ftaat geweeft was, dezen Schech te vernederen, agtte het derhalven raadzaam, 
thans vréde met hem te maken, en hem méde tot de verovering van Taas te 
gebruiken. De vrede werd ook, door de bemiddeling van den Nakïb el Mas , 
die het bevel over de troupen des Imêms voerde, en van den Nakïb achmed 
EL hamr, onder wien al de bondgenooten van Hafchid u Bekt! in dienft des 
Imams ftonden, gefloten. Men kwam naamlijk overeen: dat abd uRRaB zig 
met zijne troupen bij die des Imams zou voegen, en Taiis helpen veroveren. 
Abd 
