REIS van M OCH HA naar TAAS. 367 
Abd urrbb trok dan ook met zijne partijgangers naar het léger , welk Taas be- 
légerde ; maar , nademaal hij ook geen kanonnen bij zig had , konden de ver- 
eenigde troupen de Rad nog niet overmecfteren , tot dat de doorllépene abd 
URRaB zig van eene krijgslift bediende. In al de torens van den ftadsmuur lagen 
foldaaten , en abd urr£b beloofde aan 1 2 foldaaten van de bezetting eens to- 
rens aan de ooftzijde der ftad, 1000 fpéciedaalders, als zij hunnen toren door- 
gaven, en de troupen des Imams in de ftad laten wilden. Het accoord werd 
gefloten. De verëenigde legerbenden van den Imam en van abd urrbb wer- 
den des nagts in Taas ingelaten , en de ftad werd tot des namiddags om drie UU- 
ren geplunderd. Dit gcfchieddc in ’t jaar 1760. 
Na de verovering van Taas betoonde zig de Imam aHervrïendlijkft, zo wel 
jegens de nakomelingen van Sidi achmed , als jégens abd urrub , en verzogt ze 
allen naar Sana te komen. Schoon abd URRaB in dit bezoek niet veel zin had, 
zo liet hij er zig nogthans toe overréden , doordien hij zig niet alleen op zijne 
groote dienften , die hij den Imam in deze laatfte dagen gedaan had , maar ook 
op het woord der beide Nakibs, el Mas en achmed ibn el Nakib alielhamr, 
verliet. Doch , hoe fchandelijk de Imam met deze arabifche helden en zijne ei- 
gene getrouwe veldöverften na hunne aankomft te Sana gehandeld heeft, leeft: 
men breedvoeriger in de gefchiednis van Yemcn (Befchrijvingvan Arabië, bladz. 
192). De Imam vergat ook den jongen abd ul kerim in de regéring te beves- 
tigen, maar zond naar Taas, gelijk naar de overige ampten, eenen Döla. Ik 
zag den jongen prins naderhand te Sana, dat hij des vrijdags met den Imam naai- 
de moské reed , en ook , zo als de andere prinfen van den bloede , zijn zonne- 
fcherm ( mddlla ) naaft het paerd liet dragen. Sidi jachja en Sidi machsen wier- 
den aanftonds na hunne aankomft te Sana als oproerigen in de gevangnis gewor- 
pen. Doch Sidi alp, die een fchoonvader des Imams was, behield zijne vrij. 
heid, en leefde te mijnen tijde als een bijzonder perfoon aan het hof van den 
Imam. 
De D 61 a, dien wij te Taas leerden kennen, was tévens een bevelhebber in 
het léger des Imams en werd derhalven ook Nakib genoemd. Hij was nog voor 
weinige jaaren Emir BdbSchadeli, dat is de wagthebbende officier en tollenaar in 
de poort Schadeli teMochha geweeft, en, al zo min als de meeften der overige 
Dèlasen Nakibs des Imams , van eene aanzienlijke afkomft, ten minften niet van 
ouden 
