REIS van M OCH HA naar TAAS. 369 
zou onder de befcherming van zulk eenen menfch waarfchijnlijk ook niets te 
vrezen gehad hebben ; doch de Dóia wilde zulks niet toeftaan. Hij verzogt 
daarop naar den berg Saurek te mogen gaan. Dit ftond de Döla toe , en deed 
aanftonds eenen foldaat komen, om hem te verzeilen. Forskül had te Mo'chha 
laten merken, dat hij ook daarom naar Taas verlangde te gaan, om op den berg 
Sabber te kunnen botaniféren. De Dóla aldaar, wien de onëenigheden tuüchen 
den Döla te Taas en de Scheclis op den berg miiïchien niet bekend waren, had 
zijnen bedienden met een goed inzigt bevolen, dat hij forskül op den berg Sab- 
ber verzeilen zou. Maar deze was van gedagten , dat het mijnen reisgenoote 
niet geöorlofd zou zijn , ergens anders te botaniféren , dan op den gemeidcil 
berg, en hij overreedde den foldaat van den Döla te Taas, dat hij, onder voor- 
wendzel, wijl het feeft aanftaande was, weigeren zou, méde naar den berg Sau- 
rek te gaan. Mijn vriend klaagde daarover bij den Döla, en deze dreigde den 
foldaat met de gevangnis, indien hij zig niet op ftaande voet reisvaerdig maakte. 
Forskül ging den i 8 Jen Junij tégen den avond uit de ftad. Doch hij zag den 
berg Saurek flegts van verre. Hij kwam den 20'i^ 1 Junij aan een dorp, dat 
door al de inwoners gantfchüjk verlaten was, doordien de Döla te Taiis hen zo 
hard gedrukt had, dat zij gedrongen waren ge weeft , hun brood in een ander 
gebied te gaan zoeken. Als hij nu hoorde , dat hij in de dorpen in de ftreek , 
die hij wilde bezoeken , ook geen inwoners zou ontmoeten , vreesde hij niet al- 
leen gebrek aan levensmiddelen te lijden , maar ook zijn léven in deze ramp- 
fpoedige landftreeken in gevaar te Feilen, en kwam reeds den 21 to des avonds 
weer naar Taas terug. 
Men vind onder de Mohammedaanen zomtijds , hoewel zelden , nog eenen 
geleerde, die zonne- en maanetaningen berékenen, en eenen almanak maken 
kan. De overheid kon dus in elk land of in elke ftad nog eenige weeken, of 
ten minflen eenige dagen van te voren openlijk bekend maken, wanneer hunne 
grootfte feeftdagen invallen. Doch het fchijnt , dat men hieraan niet eer denkt , 
dan den da ff vóór het feeft. Men meende in ’t algemeen te Taiis , dat het feeft 
Arafa ( 'Medbach of Kurbdn , op hetwelk de bédevaartreizigers op den berg Ara- 
fa digt bij Mékka , en de overige Mohammedaanen , in welke waereldgeweften 
zij ook zijn mogen , cene ontelbaare menigte kameelen , oliën en fchaapen flag- 
ten) op den 2i ften Junij zou invallen. De Dóla en andere aanzienlijke lieden 
Ccc ia 
