REIS van MOCHHA naar T A A S. 
373 
ten blijven , tot dat wij tijding hadden , of de Imam ons wilde veroorloven naar 
Sana te gaan , of niet. Maar de zaak was reeds zo ver gekomen , dat de Döla 
naar geen voorüagen meer horen wilde. Er was, gelijk men zeidc, een brief 
van Mochha gekomen , hoe ongelooflijk het ook mogt toefchijnen : en , wijl 
wij zijnen bediende niet hadden willen geloven , beval hij ons nu zelve , dat wij 
ons reisvaerdig moellcn houden. 
Als wij nu tégen den avond reeds alles ingepakt , en in het geheel geen hoop 
meer hadden, langer te Taiis te kunnen blijven, en dus ook niet van naar Sana 
te komen, veranderde het toneel eensklaps. Wij ontvongen met eenen ex- 
prefTen van den Dóla te Mochha eenen verzegelden brief, en in denzelvcn een’ 
brief aan den Imam , een’ tweeden aan den Fakih ach met (denWifirdes 
Imams) , en een’ derden aan den Dola te I aas , en dat wel allen onverzégeld. 
Hij fchreef aan ons; dat zijn heer, de Imam, bevolen had, dat wij naar Sana 
komen , en al de zeldzaamheden , welken wij te Loheia en te Mochha getoond 
hadden, médebrengen zouden. Aan den Dóla te Taiis fchreef hij insgelijks den 
wil des Imams , met verzoek , dat hij ons tot ons vertrek naar Sana behulpzaam 
wilde zijn- Dit was das een klaar bewijs, dat de brief, welke menzeide, Voor 
eenige dagen van Mochha te zijn gekomen , verdigt was ge weeft. De heer 
forskül ging aanflonds met deze nieuwe tijding naar den Dóla. Hij kon egter 
niet toegelaten worden , wijl de Dóla zig reeds naar den harem begéven had , 
en een Gouverneur van eene Had in Arabic verlaat des avonds niet ligt het ge- 
zelfchap der vrouwen , daar hij den gantfehen dag met mansperfoonen omringd 
is , en gereed diende te liaan om met ieder een’, die het begeert, te fpréken. 
Wij waren nu in de verbeelding, dat er geen tégenfpraak meer zijn zou té- 
gen onze reis naar Sapd, zelfs zouden wij vertrokken zijn zonder den Dóla ver- 
ders te fpréken , indien wij kameelen en ézels hadden kunnen bekomen. Maai- 
de kameelvcrhuurders te Taiis hebben een gild, en de reizigers , of de kooplie- 
den , welken kameelen nodig hebben , moeten zig allen bij den overman of gil. 
demeefter melden, die het dan den eigenaaren der kameelen laat wéten, hoeveel 
laftdicren zij moeten zenden. De Dóla zelve was de eerfte vanditgenpotfehap , 
en wijl thans aan hem de beurt ftond om kameelen te léveren , zo werd hem 
kennis gegeven , dat wij zelven toefee! maakten om tc vertrekken. Hij liet ons 
daarop berigten , dat de kameelen om ons naar Mochha te voeren gereed waren , 
C c c 3 wijl 
