/ . 
REIS VAN MOCHHA naar T A A S. 375 
doen geloven, dat het niet op bevel van den Döla gefchied was, fchoon ook 
zijne bedienden ons uit naam huns heeren bevolen hadden naar Mochha te ké- 
ren. Wij agtten het onnodig, de zaak verder te onderzoeken. Wij bevolen 
ons in de verdere vriendfchap van den Bas kateb , en verzogten hem , ons tot 
bevordering van ons vertrek behulpzaam te willen zijn. 
Wij hadden gedagt , dat de bediende van den Döla te Mochha, na de aan- 
kornfi der brieven zijns heeren , onze zaak tégen den Döla te Taa's behartigen 
zou. Maar hij oordeelde, nu in handen van den Döla te T ais te zijn, en was 
met alles te vréde, wat deze aan ons of aan hem ook mogte bevélen. Wij hiel- 
den het dus voor het befte, hem met zijnen loon, en uit aanmerking van zijnen 
heer, met een’ goeden drinkpenning naar Mochha terug te zenden. Whl wij 
egter nog verder met veel bagagie door verfcheidene ampten moeften reizen 
vonden wij het nodig, eenen Arabier bij ons te hebben, die het land kende, en 
voor ons bij de overheid fpréken konde , indien wij bij geval mogten aangehou- 
den worden. Naardien wij onder de voornaamc perfoonen te Taas geen réde- 
lijker man aangetroffen hadden, dan den Kadi, zo verzogten wij hem, dat hij 
de goedheid zou hebben , ons zulk een’ leidsman aantewijzen. Hij had ook de 
beleefdheid ,. ons aanftonds een’ perfoon te zenden , die ons vervolgens niet al- 
leen tot Sana, maar ook weer terug tot Mochha verzelde, en met denwelken 
wij zeer wél te vréde waren. 
Ons vertrek werd eindelijk op den Junij bepaald. Wij waren reeds des 
morgens vaerdig , doch de kameelen kwamen eerft des namiddags : en toen wij 
reeds hadden begonnen opteladen , werden wij nog gantfeh onverwagt bij den 
Döla ontboden. Egter hadden wij de eer niet hem te zien; er werd gezegd, 
dat hij onpaslijk was, en onze vrienden wilden ons verzekeren, dat hij zig over 
onze halftarrigheid dermace had geërgerd , dat hij werklijk ziek geworden was. 
Dit was ook niet gantfeh onwaarfchijnlijk ; want, door dat wij ons zo kloekmoe- 
dig tégen hem verzet, en hem eindelijk genoodzaakt hadden te zwigten, was hij 
bij al de inwoners in veragting geraakt. Thans liet hij ons door den Bas kateb 
wéten , dat hij niet eer dan den voorgaanden dag van den Imam bevel bekomen 
had , ons naar Sana aftezenden , en dat hij ons daarom niet vroeger verlof had 
kunnen géven om derwaard te tiekken. De Bas kateb voegde daarbij, dat de 
Döla eenen zijner bedienden bevolen had, met ons te reizen, opdat wij als 
, vreem- 
/ 
