3 8i 
'REIS VAN T AAS NAAR SANA. 
ligt, van gehouwen’ Reen is. Onze kameel- en ezeldrijvers lagen allen beneden 
biï ons pakkaadje en bij hunne dieren. Op het dak der fimfera was een ver- 
trek waar wij alléén konden wezen. Derhalven vonden wij deze plaats zeer 
bekwaam om wégens den heer forskül wat uitterufien. 
Den' 4 den Julij bléven wij te Meniil. Ik nam hier dc hoogte der zonne in de 
middaglijn, en bepaalde volgens dezelve de poolshoogte van dit dorp op 14 0 . ic/. 
Des namiddags kreeg ik eene ligte koorts, en, wijl bovendien forskül’s ziekte 
Icheen meer toe - dan aftenémen , zo hadden wij reeds befloten , hier zo lang te 
vertoeven, tot dat hij zig weêr wat béter zou bevinden. Maar onze kameel- en 
ezeldrijvers wendden voor, dat zij aan deze kleine plaats geen onderhoud voor 
hun vee en voor zo veele menfehen bekomen konden. Zij verzekerden ons,, 
dat de Rad Jertm digt agter den top van den berg Snmdra, en niet verder van 
Menfil naar het ooften , dan Barkên naar het weften , lag. Zij beloofden lieden 
te bezorgen, die onzen kranke tot op den top des bergs zouden dragen, en dat 
hem dan de overige korte weg van daar af tot Jertm op eenen kameel m het ge- 
heel niet bezwaarlijk zou vallen. 
Wij lieten ons door al deze fraije beloften en verzekeringen overréden , om 
den 5 den Julij optebréken. Dc heer baurenfeind en ik gingen des moigens 
zeer vroeg met eenen ézeldrijver vooruit, om in de koelte te reizen. Doch dit 
kwam mij duur te flaan. Ik was voor deze lugtRreek al te ligt gekleed , en haal- 
de mij daardoor eene zwaare vertrouwdheid op den hals. Op de groote vlakte 
tuffehen den berg Sumara en Jerïra , overviel mij een Rerk braken. Wij zagen 
Ta-s af tot Menfil toe zo veel water aan den weg, dat wij gantfeh geen ge- 
iten hadden , dat wij dezen dag gebrek daaraan zouden kunnen hebben. Wij 
hadden dus niet eens zo veel water médegenomen, dat ik mijnen mond kon fpoe- 
}en De dag begon reeds heet te worden en wij moeflen nog meer dan een uur 
ver rijden, tot dat wij eindelijk op het veld eenen boer aantroffen, die mij zijne 
waterkruik leende. Nooit heb ik zulk een’ grooten dorR geléden. Ondertus- 
feben kwamen wij gelukkiglijk te Jerïm aan. Ik vond den afRand dezer Rad 
van Menfil in eene regte itakking omtrent naar t N. O. ten O. ai tot 3 duit- 
fc'ie mijlen , en dus veel verder dan de kameeldrijvers ons hadden willen verze- 
keren. ' Het merkwaerdiglte , dat ik op dezen weg gezien heb , is een vervallen 
kafteel, eener familie hassan toebeltorende , liggende op den top des bergs Su- 
Ddd 3 mura 
7 
