384 REIS van TAAS naar SANA. 
ter dezelfde is, welke te Dhafar regeerde, >ilt men niet) te Nedsjera, in het 
gebied Amnin , begraven zij. 
Nademaal dit Dhafar ooltwaard van Mufa en aan het groote gebergte lag, 
ben ik in het vermoeden geraakt, dat men veclligt hier ook het Sephar, waar- 
van moses gewag maakt, zou kunnen zoeken. Doch deze fhad was misfehiea 
het Baf ar aan den Oceaan, wijl Hadramaut, Saba, en andere Héden en land- 
fchappen , die van de zoonen jaktans benaamd zouden zijn , tufTchen deze ha- 
ven (en niet tuffehen Jerim) en Mufa liggen. Befchrijving van Arabië, bladz. 
£75, 276. 
Wij bevonden de Iugtffreck aan de ooltzijde des bergs Sumara geheel anders, 
dan die , welke wij aan de weltzijde van denzelven gehad hadden. Te Taas , 
Abb , zelfs nog in het hier nabij gelegen dorp Mcnfil regende het reeds zédert 
eenigen tijd haait alle namiddagen. Wij zagen aldaar de fchoonite koornvelden, 
en in ’t algemeen was alles groen en wel bebouwd. Te Jerim in tegendeel , was 
zédert 3 maanden geen régen gevallen , offehoon men fchier alle avonden van 
verre een donderweeder hoorde. De Ipringhaancn hadden zig derwijze vermé- 
nigvuldigd, dat zij genoegzaam al de vrugten op het veld verteerden. De in- 
woners te Jerim befloten deswégens den 8^11 Julj des namiddags eene proceffie 
te doen naar eene, tot het openbaare gebed beitemde plaats buiten de itad, om 
aldaar eenpuriglijk don rdgtai van wu attelméteeu. inccHon vau Jeze pro- 
ceffie waren geeitlijken, en allen zeer liegt gekleed, gelijk het op eenenboetdag 
betamelijk is. Vooraf gingen twee eerwaerdige Schechs, welken elk eeneopene 
kilt met boeken op het hoofd droegen. De overige Schechs en andere lieden 
welken volgden, zongen en herhaalden telkens kleine gebeden , waarvan ik niet 
anders verltaan kon , dan : La Allah , ïllah Allah. Alles gefchiedde met de diep- 
Ite demoedigheid. Deze godsdienlt fcheen den almagtigen aangenaam te zijn ; 
want nauwlijks was de proceffie weer in de Itad gekomen, of er kwam een don- 
derweedcr op , en wij hadden nog denzelfden avond zeer zwaaren hagel en een’ 
matigen régen. Den 9<isn julij déden de inwoners van Jerim hun gebed wéder- 
om buiten de Itad ; toen volgden er egter niet aanltonds régen , gelijk den voor- 
gaanden dag, maar nogthans weinige dagen daarna, het zij dan omdat god het 
gebed der godsdienltige Mohammedaanen verhoord had , of wijl de regentijd hier 
ook 
